Museo di storia naturale dell'Accademia dei Fisiocritici, Natuurhistorisch museum in Siena, Italië

Het Museo di storia naturale dell'Accademia dei Fisiocritici huist sinds 1816 in het voormalige kamaldulenser klooster Santa Mustiola, een gebouw uit de 12e eeuw. De vier afdelingen — geologie, zoölogie, anatomie en botanie — vullen de twee verdiepingen van de galerijen rond een kloostergang met een put uit het einde van de 16e eeuw, plus zalen op de begane grond en in de kelder. De stukken staan in 19e-eeuwse vitrines; in 1854 in het centrum van Siena gevonden walvisbotten zijn te zien.

De Accademia dei Fisiocritici werd in 1691 in Siena opgericht. De oorspronkelijke kern van het museum dateert uit de tweede helft van de 18e eeuw, toen mineralen, gesteenten en fossielen uit het gebied van Siena bij de eerdere wetenschappelijke instrumenten kwamen. Aankopen en schenkingen breidden de collecties uit in de 19e en 20e eeuw. Na de Tweede Wereldoorlog gesloten, heropende het museum in 1972 na restauratiewerkzaamheden; in de jaren 2000 werd het gebouw volledig toegankelijk en werden de kelderruimtes heringericht voor tentoonstellingen.

Het museum groeide uit de Academie van de Fisiocritici, die meer dan 300 jaar bestaat en altijd heeft gericht op het delen van kennis over de natuur. Vandaag kunnen bezoekers zien hoe deze instelling de lokale gemeenschap nog steeds verbindt met wetenschappelijke ontdekkingen door projecten als Siena BiodiverCity, dat inwoners betrekt bij de bescherming van het wild en plantenleven van de stad.

Het museum bevindt zich in het historische centrum van Siena op Piazzetta Silvio Gigli en is gemakkelijk bereikbaar te voet of met het openbaar vervoer. De collecties zijn logisch georganiseerd over twee verdiepingen, waardoor bezoekers in hun eigen tempo kunnen verkennen, en regelmatig worden rondleidingen, workshops en praktische activiteiten voor gezinnen en schoolgroepen aangeboden.

De walvisresten van de collectie zijn in 1854 in het centrum van Siena gevonden, niet in de museumtuin, en het zijn botten, geen opgesteld skelet van 15 meter. Ook te zien zijn drie in Malta verzamelde megalodontanden en haren van een Siberisch mammoetkalf.