Monastero di Camaldoli, Kamaldulenzersklooster in Poppi, Italië

Het Monastero di Camaldoli is een kloostercomplex op 818 meter boven zeeniveau bij de rivier de Archiano, drie kilometer van de Kluis van Camaldoli in de gemeente Poppi. Het omvat het oude hospitium of gastenverblijf, de kerk San Donato en Sant'Ilariano, en het klooster, waarvan de sobere gebouwen gegroepeerd zijn rond een centrale kloostergang met rondbogen op Ionische kapitelen aan de zonnige zuid- en westzijde.

Het complex ontstond uit een klein hospitaal dat de monniken vanaf 1046 bij de kerk bouwden. De bouw van het huidige klooster begon in de 16e eeuw, vergrootte de kruisgang en lijfde het gastenverblijf in, en was in 1611 voltooid. In juli 1943 vonden hier de werkzaamheden plaats die leidden tot de Codice di Camaldoli.

De gemeenschap behoort tot de Camaldulenzers, gesticht door Romualdus, die hun naam aan dit klooster ontlenen. Het complex omvat de kerk van San Donato en Sant'Ilariano, het oude hospitium en het klooster. In juli 1943 vonden in het klooster de bijeenkomsten plaats die leidden tot de Codice di Camaldoli.

Het complex ligt op 818 m hoogte aan een arm van de Archiano, 3 km van de Eremo di Camaldoli, in de gemeente Poppi. Het oude hospitium of de foresteria, de kerk en het klooster vormen samen het complex, dus reken tijd om ze alle te bezoeken. Het klooster ligt in het dal, niet op een top, en de kluizenarij is een aparte plek, een paar kilometer verder per weg.

Vanaf 30 oktober 1940 bewaarde het klooster ongeveer honderd werken uit de Uffizi-galerij. Tijdens de Duitse bezetting van 1943-45 verhinderde prior Antonio Buffadini dat ze werden weggevoerd, met zijn kennis van het Duits en de Vaticaanse vlag die op het gebouw wapperde.