Monte San Giorgio, Bergtop in Piëmont, Italië.

Monte San Giorgio is een bergtop in de Cottische Alpen van Piëmont, op een hoogte van 837 meter. De hellingen zijn op sommige plaatsen erg steil en bestaan grotendeels uit peridotiet, een zeldzaam gesteente dat de top er heel anders uit laat zien dan de omliggende bergen.

De Monte San Giorgio dient de vlakte als oriëntatiepunt sinds de bronstijd en ijzertijd, toen op de hellingen een rotsaltaar met 148 ingekraste napjes lag. In de middeleeuwen werd op de top een klein romaans kerkje met drie apsissen aan de heilige Joris gebouwd, ouder dan het jaar 1000; de veertiende-eeuwse fresco's waren tot eind negentiende eeuw te zien. Opgravingen rond de kerk brachten resten van een kloosternederzetting aan het licht. De schuilhut bij de top herdenkt luitenant Lorenzo Nicola, drager van de gouden medaille voor militaire dapperheid, die in 1943 aan het Russische front sneuvelde.

De topkerk San Giorgio dateert van vóór het jaar 1000 en heeft drie kleine apsissen; veertiende-eeuwse fresco's, nu niet meer zichtbaar, bleven er tot eind negentiende eeuw bewaard. Opgravingen rond het gebouw vonden resten van een kloosternederzetting, opgenomen in de Luoghi del Cuore van het FAI. Naast de kerk staat een wit metalen kruis, 's nachts verlicht en zichtbaar vanuit Piossasco.

Meerdere paden leiden naar de top, waaronder een wandelroute vanuit Tre Castelli en mountainbikeroutes over onverharde wegen. De hellingen zijn op sommige plekken erg steil, dus stevige schoenen en passend materiaal zijn aan te raden.

Het peridotiet dat hier voorkomt, is afkomstig van het ultrabasische Lanzo-massief en zorgt voor bijzondere chemische omstandigheden in de bodem. Die omstandigheden beïnvloeden de plantengroei zo sterk dat de begroeiing op deze top er duidelijk anders uitziet dan op de naburige hellingen.