Monte Orfano, Geïsoleerde berg in Franciacorta, Brescia, Italië

Monte Orfano is een geïsoleerde berg in de Franciacorta-wijnregio in de buurt van Brescia die 452 meter boven de vlaktes van het Padebied uitstijgt. De dicht beboste hellingen vormen een sterk contrast met het vlakke landschap eromheen.

De Monte Orfano was al in het Neolithicum bewoond: op de top zijn resten van verdedigingswerken gevonden en bij de kerk van San Michele talrijke scherven zwart aardewerk. De Etrusken bouwden een vesting op de westelijke uitloper bij San Giacomo, als basis voor de troepen in Coccaglio; in de 5e eeuw v.Chr. voegden de Cenomanen stenen en houten wallen toe. De Romeinen verbouwden deze werken en richtten een uitkijktoren op waarvan de basis rest, de Longobarden lieten de kerk van San Michele na. De naam is vanaf 795 gedocumenteerd.

De naam Monte Orfano is vanaf 795 gedocumenteerd; sommigen verklaren hem door de geïsoleerde ligging van de heuvel, anderen door een oud woord voor een beboste hoogte. Wijnstokken verschenen hier in de Romeinse tijd, de eerste terrassen dateren uit de 15e eeuw. De kerk San Michele, een Longobardische spoor, blijft het bekendste punt van de berg.

Verschillende gemarkeerde wandelroutes met uiteenlopende moeilijkheidsgraden verbinden verschillende toegangspunten rond de berg. Bezoeken in de warmere maanden maakt de paden gemakkelijker om te navigeren.

Het conglomeraat is de enige mariene gesteenteserie van Oligoceen tot Vroeg-Mioceen in Lombardije, gedateerd met microfossielen en enkele macrofossielen die op een kustmilieu wijzen. Het materiaal komt grotendeels uit het Sebino-bekken, al kan een zijrivier uit het lagere Trompia-dal een deel hebben aangevoerd.