Monte Cinto, Bergpiek in Veneto, Italië.

Monte Cinto is een bergpiek in Venetie die 282 meter hoog uitstijgt met natuurlijke vegetatie en gevarieerd terrein op zijn hellingen. Het landschap kent een mix van beboste gebieden en meer open ruimtes, wat uiteenlopende omstandigheden voor verkenning oplevert.

Op de top stond vanaf ongeveer het jaar 1000 een kasteel. Het ging in de 12e–13e eeuw van de familie De Lendinara over naar Ezzelino da Romano, daarna naar de gemeente Padua en in de 14e eeuw naar de Carraresi. Eeuwenlang verloor het zijn strategische waarde; in de Tweede Wereldoorlog groef de Duitse Organisation Todt er deels zichtbare loopgraven.

De naam Buso dei Briganti bij de top komt van het Venetiaanse woord voor gat: de trachietrots lijkt op een deuropening. Hij herinnert aan het banditisme dat hier rond het midden van de 19e eeuw voorkwam, toen bendes na de repressie door gouverneur Josef Radetzky in 1849 hun toevlucht in deze heuvels zochten.

Pad 11 klimt van de oude kalkovens van Cava Bomba naar de top en komt langs de verlaten groeve van zuilvormig ryoliet en de rots Buso dei Briganti. Het pad is gemarkeerd, klimuitrusting is niet nodig; draag wandelschoenen en neem water mee, want de route ligt stukken in de open lucht. De ovens en het geopaläontologisch museum liggen bij het begin van het pad.

Bij de top staat de Buso dei Briganti, een trachietrots met een gat dat op een deur lijkt; "buso" betekent gat in het Venetiaanse dialect. Volgens de legende gebruikten roversbenden hem als schuilplaats en uitkijkpost, vooral na de harde repressie door gouverneur Josef Radetzky in 1849.