Monastero di San Nicola di Casole, Middeleeuws Basilianenklooster nabij Otranto, Italië.
Het Monastero di S. Nicola di Casole is een middeleeuws kloostercomplex dicht bij Otranto met gedeeltelijk behouden muren en een halfcirkelvormige apsis met gotische architecturale details. De indeling van de gebouwen blijft zichtbaar en toont hoe de oorspronkelijke structuur was georganiseerd.
Volgens het Typikon van het klooster, bewaard in een Turijns handschrift, werd het in 1098/1099 gesticht door de eerste abt Joseph; een schenking van Bohemond van Tarente uit 1104–1111 is gedocumenteerd. In 1480 bezetten Turkse troepen onder Ahmet Pasja het als uitkijkpost zonder het te verwoesten; de abdij werd verlaten, de bibliotheek verspreid en later opgenomen in een masseria tot in de 20e eeuw.
De naam Casole komt van het Salentijnse dialectwoord càsule, de kleine cellen en hutten waarin de monniken rond het klooster woonden. Begin dertiende eeuw leidde abt Nektarios hier een kring van Griekstalige dichters, onder wie Georgios van Gallipoli en Johannes Grassus van Otranto. In Umberto Eco's roman De naam van de roos is de miniaturist-monnik Adelmo da Otranto afkomstig uit San Nicola di Casole.
De ruïnes liggen langs de kustweg in de richting van Santa Cesarea Terme en zijn te voet bereikbaar. Draag geschikt schoeisel, want de site ligt op open terrein met oneffen ondergronden.
Men denkt dat de Grieks-Idruntijnse mozaïekkunstenaar Pantaleone, maker van het vloermozaïek in de kathedraal van Otranto, voor zijn iconografische en symbolische programma putte uit de bibliotheek van Casole; de Duitse bron noemt dat verband onbewijsbaar en omstreden in recent onderzoek. Het Typikon van de abdij, een verzameling kloosterregels, wordt bewaard in de Nationale Bibliotheek van Turijn.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 95.367 bijdragers wereldwijd.