Giardino Torrigiani, Particuliere botanische tuin in Oltrarno, Florence, Italië

De Giardino Torrigiani is een particulier park in Engelse landschapsstijl van ongeveer tien hectare in het historische centrum van Florence, met ingangen aan de via de' Serragli 144-146 en de via del Campuccio. De zuidwestkant grenst aan de oude stadsmuren langs de viale Francesco Petrarca. Paden verbinden het Casino Torrigiani al Campuccio, de Merlin-grot, een amfitheater, het Gymnasium, het Romitorio, het Ossuarium en de 22 meter hoge neogotische Torrino van Gaetano Baccani, in 1824 gebouwd op een kunstmatige heuvel.

De Torrigiani kochten hier vanaf 1531 grond; het casino aan de via del Campuccio verrees kort na 1571. In 1798 erfde Pietro Guadagni via zijn oom kardinaal Ludovico Maria Torrigiani en nam diens naam aan. Tussen 1802 en 1817 breidde hij het bezit uit tot ongeveer tien hectare, tot aan de muren en de piazza Tasso. Luigi de Cambray Digny ontwierp vanaf 1813 het romantische park; in 1819 volgde Gaetano Baccani hem op, die in 1824 de 22 meter hoge neogotische torrino bouwde.

De paden volgen een arcadisch en vrijmetselaarsprogramma dat voor markies Pietro Torrigiani, zelf vrijmetselaar, werd bedacht; in 1824 verscheen een bezoekersgids die het uitlegde. De 22 meter hoge Torrino van Gaetano Baccani, gebouwd in 1824, heeft drie niveaus die verwijzen naar de drie graden van de vrijmetselaarsinitiatie. Bij de ingang aan de via de' Serragli houdt een Osirisbeeld, god van de landbouw, tabletten met de toegangsregels vast.

De tuin is privé: de toegang is via de Via de' Serragli 144-146 of de Via del Campuccio 49-51-53-55, en een bezoek moet vooraf worden geregeld, er is geen vrije toegang. De poort aan de Via de' Serragli is gemarkeerd door een Osiris-beeld dat tabletten met de toegangsregels vasthoudt. Reken tijd om de ongeveer tien hectare te doorlopen, die langs de Medici-muren aan de Viale Francesco Petrarca liggen.

De bezoekersgids uit 1824 noemde meer dan dertig bezienswaardigheden, waaronder een ondergronds hypogeum, de grot van Merlijn, een carrousel binnen, een citroenhuis en een beek met een brug erover. Een marmeren zuil eert botanicus Pier Antonio Micheli, die hier in 1716 grond huurde om nieuw ingevoerde planten te acclimatiseren.