Grotte di San Michele, Archeologisch grotstelsel in Ozieri, Italië.
Grotte di San Michele is een grottencomplexus in Ozieri, Sardinië, met verschillende onderling verbonden kamers in kalkstenen wanden. De grotten bevatten aardewerk- en steenfragmenten en bewijzen van oude menselijke bewoning in meerdere ruimtes.
De grot werd in 1914 bij toeval ontdekt en in 1949 opnieuw opgegraven. Antonio Taramelli toonde als eerste de archeologische waarde aan met fijn aardewerk van de Ozieri-cultuur, ook San Michele-cultuur genoemd, gedateerd 3500–2900 v.Chr., naast oudere vondsten van San Ciriaco. In de Tweede Wereldoorlog diende ze als schuilkelder tegen luchtaanvallen, en tot eind jaren vijftig werd een grote zaal afgebroken voor een voetbalveld.
De naam komt van een klein aan de aartsengel Michaël gewijde cultusplaats die tot de 18e eeuw bij de grotten stond. Na de Tweede Wereldoorlog noemden onderzoekers de beschaving achter het gevonden aardewerk de ‘San Michele-beschaving’; sinds de jaren zeventig heet die de Ozieri-cultuur.
Toegang tot de grotten is beschikbaar tijdens bepaalde seizoenen, met openingstijden die per seizoen variëren. Het is verstandig om de huidige omstandigheden vóór een bezoek te controleren, omdat sommige gangen nauw zijn en de grond op plaatsen damp en oneffen kan zijn.
De opmerkelijkste vondst van de grot is een versierde stenen vaas, een soort ciborie, waarvan de kwaliteit die van aardewerk uit latere Sardijnse culturen overtreft. Het aardewerk, versierd met concentrische halve cirkels, wijst op contacten met andere volkeren van de Middellandse Zee. De vondsten worden bewaard in het Museo Nazionale G. A. Sanna in Sassari, niet in de grot.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 94.477 bijdragers wereldwijd.
