Parco naturale delle Grotte di Oliero, Natuurreservaat en grottensysteem in Valbrenta, Italië.

Het Parco naturale delle Grotte di Oliero is een natuurreservaat in de Valbrenta-vallei in het noorden van Italië, opgebouwd rond een ondergronds grottencomplex dat door water door kalksteen is uitgehold over een zeer lange periode. De grotten bestaan uit brede gangen en kamers, met een ondergrondse rivier die door het omliggende heuvellandschap stroomt.

Alberto Parolini, natuuronderzoeker en eigenaar van de grond, ontdekte in 1822 de naar hem vernoemde grot en stelde die in 1832 open voor publiek. Bij de overstroming van de Brenta in 1966 gaven de bronnen naar schatting 140 m³/s, tegen gemiddeld 15 m³/s. Parolini bracht ook grot salamanders uit de grotten van Postumia in het water; duikers vonden er later ongeveer veertig terug.

De vier openingen heten in het plaatselijke dialect "còvoli"; twee zijn droog, waaronder de covolo degli assassini, en twee voeren de rivier. De Parolinigrot is genoemd naar natuuronderzoeker Alberto Parolini, die haar in 1822 ontdekte en in 1832 opende voor publiek. Hij zette er grottenolmen uit de grotten van Postumia uit; duikers vonden er later ongeveer veertig terug.

De grotten worden bezocht via begeleide boottochten, waarbij veiligheidsuitrusting ter plaatse wordt verstrekt. Het is verstandig een warme laag mee te nemen, want de temperatuur binnenin blijft het hele jaar door koel.

De sifon van de bron is over ongeveer 10 km verkend en geldt daarmee als een van de langste van Italië en waarschijnlijk van Europa. De grot herbergt ook een kalkstenen stalactiet van ongeveer 14 meter lang. Tijdens de Brenta-overstroming van 1966 werd de afvoer van de bronnen op circa 140 m³/s geschat.