Fontana Greca, Renaissancefontein in historisch Gallipoli, Italië

De Fontana Greca is een fontein in Gallipoli, Puglia, bij de brug die de oude stad met de nieuwe verbindt. De gevel, ongeveer vijf meter hoog, wordt door vier gebeeldhouwde vrouwenfiguren (karyatiden) in drie delen verdeeld; zij dragen een versierde architraaf. Daartussen tonen bas-reliëfs in plaatselijke hardsteen de mythen van Dirce, Salmacis en Byblis.

De fontein werd oorspronkelijk op een andere plek in de stad gebouwd en in 1548 voor het eerst verplaatst naar een locatie bij een kerk. Later werd hij nogmaals verplaatst naar zijn huidige positie, vlak bij de brug die naar het kasteel leidt.

De Fontana Greca toont mythologische taferelen die in de stenen zijkanten zijn uitgehouwen en die bezoekers als een reeks beelden kunnen lezen terwijl ze er omheen lopen. Dit soort decoratie was in het Renaissance-zuiden van Italië een veelgebruikte manier om een openbaar bouwwerk een symbolische betekenis mee te geven.

De fontein staat bij de brug die naar het kasteel leidt en is gemakkelijk te voet te bereiken vanuit de hoofdstraten van de oude stad. Er is weinig schaduw in de buurt, dus vroeg in de ochtend of later in de middag is het aangenamer voor een bezoek.

Helemaal bovenaan draagt de fontein het stadswapen naast de emblemen van een Spaanse koning, een directe herinnering aan de periode dat Zuid-Italië onder Spaans bewind stond. Dit maakt het tot een van de weinige openbare monumenten in de regio waar politieke loyaliteit zo openlijk in steen werd gebeiteld.