Posillipo cableway, Kabelbaan in Fuorigrotta en Posillipo, Napels, Italië.

De kabelbaan van Posillipo liep over 1.629 m tussen Fuorigrotta en Posillipo, waarvan 945 m omhoog bij een hoogteverschil van 104 m. Ontworpen door Giulio De Luca en gebouwd door Ceretti e Tanfani, met twee cabines voor 20 personen en drie stalen pylonen die er nog staan. Het benedenstation was een vierkant gebouw van gewapend beton aan de viale Kennedy, het bovenstation lag aan het einde van de via Manzoni.

De kabelbaan werd op 9 mei 1940 ingehuldigd samen met de Mostra delle Terre d'Oltremare, maar de openbare dienst duurde slechts tot 10 juni 1940. De Duitse troepen die Napels in 1943 bezetten, verwoestten de lijn bijna volledig. De wederopbouw begon in 1950 en de nieuwe inhuldiging vond plaats op 8 juni 1952; de dienst werd op 2 februari 1961 opgeschort. Het bovenstation werd later verhuurd aan restaurant "Gulliver", dat in de jaren negentig failliet ging, terwijl het benedenstation een tuinbouwcentrum werd.

De inwoners noemen de overgebleven pijlers schertsend "cristi", omdat hun vorm aan een christelijk kruis doet denken. Het benedenstation aan de Viale Kennedy werd een tuinbouwcentrum, waar nog een van de twee cabines, sterk vervallen, te zien is. Het bovenstation werd verhuurd aan restaurant "Gulliver" tot het faillissement in de jaren negentig.

Het benedenstation aan de viale Kennedy in Fuorigrotta werd een tuincentrum; binnen is een van de twee cabines nog te zien, sterk vervallen. Het bovenstation aan het einde van de via Manzoni werd verhuurd aan restaurant "Gulliver" voordat dit in de jaren negentig failliet ging. De drie steunpilaren staan nog overeind en zijn vanaf de straat zichtbaar.

De drie reusachtige pijlers die de kabelbaan droegen, staan nog overeind en worden door de bevolking schertsend "cristi" genoemd, omdat hun vorm aan een christelijk kruis doet denken. Een van de twee cabines is, zwaar vervallen, nog te zien in het onderstation aan de Viale Kennedy in Fuorigrotta.