Fonderia Ferdinandea, Industrieel gieterijcomplex in Calabrië, Italië.

Fonderia Ferdinandea is een voormalig ijzergieterijcomplex van 15.000 vierkante meter in de streek Serre in Calabrië. Het omvatte vier gieterijgebouwen, een hoogoven, een administratieve residentie, gevangenissen, onderkomens voor soldaten en een kerk. Vandaag resten slechts twee gieterijgebouwen en de administratieve residentie, deze laatste met een gietijzeren schrijn en een granieten buste van Ferdinand II.

De werkzaamheden aan de gieterij begonnen in 1814 onder Ferdinand I van de Twee Siciliën om de verouderde Regia Fonderia di Stilo te vervangen, maar herhaalde onderbrekingen vertraagden de voltooiing tot 1833, toen Ferdinand II haar op 23 april inhuldigde. Het project, gebaseerd op een plan uit 1736 van ingenieur Giuseppe Stendardo en geleid door Teodoro Paolotti, kostte 400.000 dukaten. In 1852 financierde Ferdinand II een restauratie met 5.000 dukaten.

De site hoort bij het Ecomuseo delle ferriere e fonderie di Calabria, dat de gieterij verbindt met de ijzerhutten langs de Fiumara Stilaro en de beken Ruggero, Acciarello en Mulinelle. Bij het bewaarde administratieve gebouw staan een gietijzeren nis en een granieten buste van Ferdinand II, die het complex op 23 april 1833 inwijdde.

Het complex ligt in het gebied Piani della Chiesa Vecchia, nu de plaats Ferdinandea, in de heuvels van de Serre landinwaarts van de Ionische kust; de dichtstbijzijnde referentieplaatsen zijn Stilo en Pazzano. Slechts twee gebouwen van de gieterij en de administratieve residentie resteren, die in oktober 2024 nog op restauratie wachtten; reken dus op verlaten, begroeid terrein in plaats van een ingerichte bezoekersroute. Stevige schoenen zijn aan te raden.

De hoogoven produceerde jaarlijks 6.860 quintalen gietijzer, en het complex bespaarde ongeveer 30% op de kosten vergeleken met de gieterij van Mongiana, vooral omdat de ertsmijnen van Pazzano dichter bij Ferdinandea lagen. De start in 1814 werd tijdens het Franse bewind met 14.000 dukaten gefinancierd.