Forte Santa Tecla, Militair fort in Genua, Italië

Het Forte Santa Tecla ligt op 161 m hoogte op de heuvel boven San Martino, op de plek van de kerk van Santa Tecla die al vanaf 1100 bekend is. De ingang voert door een kleine binnenplaats die de kazerne van de zuidelijke muurgordel scheidt. De kazerne telt drie verdiepingen: keukens, kantoren van de onderofficier en wachtlokaal op de begane grond, verblijven voor de kaderleden en een doorgang naar de zuidelijke bastions die als magazijn dienen daarboven, en verblijven voor de troep op de derde verdieping, met toegang tot het dak van een noordelijke bastion.

Forte Santa Tecla werd in 1747 gepland door ingenieur Jacques De Sicre als onderdeel van de buitenste vestinglinie van Genua tegen Oostenrijkse belegeringen tijdens de Oostenrijkse Successieoorlog. Kolonel Giacomo De Cotte leidde de werken, maar het project vertoonde tekortkomingen en De Sicre stelde in 1748 een nieuw plan voor met 65.000 Genuese lire. In 1814 verhoogde het Koninklijk Sardisch Geniekorps de twee noordelijke halve bastions en plaatste het Savooise wapen bij de ingang.

Het fort dankt zijn naam aan de kerk van Santa Tecla die sinds de 11e eeuw op deze heuvel stond. Sinds 2021 bevordert de vrijwilligersvereniging Rete Forte Santa Tecla, samen met Associvile, AGESCI Genova 3, Gruppo Radio Liguria en het theatergezelschap I Conviviali, de geschiedenis ervan. De in mei 2025 voltooide restauratie creëerde ruimtes voor culturele initiatieven in de wijk San Fruttuoso.

Te voet bereikt men het fort vanaf het hoger gelegen Forte Richelieu via een pad vanaf Colle della Calcinara, in ongeveer een half uur gemakkelijk wandelen. Met de auto volgt men via Donghi, via Berghini en via Forte di Santa Tecla tot een klein onverhard pleintje; de ingang is alleen te voet. Buslijn 67 vanaf Piazza Martinez stopt in de buurt.

De naam van het fort komt van een kerk van Santa Tecla die op deze heuvel al sinds 1100 is gedocumenteerd; in 1339 behoorde ze toe aan doge Simon Boccanegra. De kerk werd vervangen door het fort dat ingenieur Jacques De Sicre in 1747 ontwierp tegen Oostenrijkse belegeringen. Tot in de jaren zeventig woonde er een familie.