Forte San Marco, Militair fort in Caprino Veronese, Italië.

De Forte di San Marco is een militair fort in de heuvels van Caprino Veronese, gebouwd met lokale rode ammonieto-steen en terracotta-bogen. De structuur beschikt over twee binnenplaatsen, meerdere geschutsposities en een opvallende toren met vuuropstellingen op verschillende niveaus.

Het fort werd tussen 1888 en 1913 gebouwd door het Italiaanse Koninklijk Leger als onderdeel van de verdedigingslinie langs de grens met Oostenrijk-Hongarije. Het project volgde de militaire ingenieursprincipes van generaal Enrico Rocchi, geïnspireerd door Pruisische fortificatiemodellen.

De naam van het fort komt van de Monte San Marco, de heuvel boven de Chiusa di Ceraino. De plattegrond moest zich aan de rots aanpassen en is daardoor onregelmatig. Het metselwerk bestaat uit blokken rode ammonietenkalk uit de groeven van Lubiara, de bogen uit terracotta.

Het fort ligt op 451 m hoogte op een zuidelijke uitloper van de Monte Cordespino, boven het begin van de Chiusa di Ceraino, in de buurtschap Lubiara van de gemeente Caprino Veronese. Het is particulier bezit en deels verlaten, met oneffen vloeren binnen. Een in de rots uitgehouwen gracht van 5 tot 6 m breed omringt de muren, behalve aan de dalzijde, waar de helling steil afdaalt.

Het fort raakte in de Eerste Wereldoorlog bij geen enkele gevechtshandeling betrokken: de kanonnen vuurden slechts enkele schoten op Oostenrijkse vliegtuigen die Verona wilden bombarderen, en het garnizoen van 300 soldaten gebruikte het vooral als kazerne en depot. Vandaag speelt een softairclub uit Verona in de binnenplaatsen.