Forte Longone, Spaans kustfort in Porto Azzurro, Italië

Forte Longone is een kustversterking met een onregelmatige stervormige plattegrond, gebouwd op het voorgebergte dat uitkijkt over de baai van Porto Azzurro. De buitenmuren, deels van baksteen en deels van steen, rusten op zware hellende voetstukken en werden aan de landzijde oorspronkelijk begrensd door grachten. Binnen bevinden zich het paleis van de gouverneur, drie kruitmagazijnen, een wapenzaal, garnizoensverblijven, pakhuizen, een ziekenhuis, een windmolen, de barokke kerk San Giacomo Maggiore en de kapel Santa Barbara.

De vesting werd vanaf 1603 onder Spaans bewind gebouwd om het Estado de los Presidios-verdedigingssysteem aan de oostkust van Elba te versterken. Het werd later omgebouwd tot gevangenis, een functie die het tot vandaag de dag handhaaft.

Binnen de muren bouwden de Spaanse bouwers de barokke kerk San Giacomo Maggiore en op het exercitieterrein de kapel Santa Barbara, patrones van artilleristen en mijnwerkers. De kapel diende het garnizoen, terwijl de grotere kerk naast het paleis van de gouverneur, drie kruitmagazijnen, een wapenzaal, verblijven, pakhuizen, een hospitaal en een windmolen stond.

Het fort ligt op de landtong boven de havenbaai van Porto Azzurro, tegenover het Kanaal van Piombino en het Forte Focardo bij Capoliveri. Sinds het midden van de 19e eeuw dient het als gevangenis en die functie duurt voort; het interieur is niet toegankelijk voor bezoekers, van buiten zijn alleen de ringmuren, de schuine voetstukken en de stervormige plattegrond te zien.

Oorspronkelijk heette het fort forte di San Giacomo, naar de barokke kerk San Giacomo Maggiore binnen de muren; in de 17e eeuw stond het ook bekend als forte Benaventano, naar Juan Alonso Pimentel de Herrera, graaf van Benavente, die toezicht hield op de bouw. De landzijde werd omgeven door droge grachten.