Duomo di Portogruaro, Neoclassicistische kathedraal in Portogruaro, Italië

De Kathedraal van Sint-Andreas, in het Italiaans duomo di Portogruaro, is een neoclassicistische kerk naar een ontwerp van architect Antonio De Marchi (1781-1867) uit Stevenà di Caneva. Ze heeft drie beuken en meet 55,07 m in lengte, 20,38 m in breedte bij het transept en 23,40 m in hoogte tot de centrale koepel. De werken begonnen op 4 augustus 1793 en op 4 augustus 1833 wijdde bisschop Carlo Fontanini het gebouw in.

Het huidige gebouw werd aan het einde van de 18e eeuw besteld, toen de stad een groter godshuis nodig had voor haar groeiende bevolking. Het verving een oudere kerk op dezelfde plek die te klein was geworden voor de gemeenschap.

De kerk is gewijd aan de apostel Andreas en was de pieve van Portogruaro, waarvan de gemeenschap het jus patronatus tot 31 oktober 1951 behield. Vanaf 1586 diende ze als hulpkerk van de bisschoppen van Concordia, die tot 1974 in Portogruaro verbleven; ze blijft hun grafkerk. In 1896 leidde kardinaal Giuseppe Sarto, de latere paus Pius X, hier de Venetiaanse regionale vergadering van de Opera dei Congressi.

De kathedraal is de meeste dagen open, maar de tijden kunnen variëren afhankelijk van de kerkdiensten. Een bezoek in de ochtend is doorgaans rustiger en biedt meer ruimte om het interieur rustig te bekijken.

De kerk bleef de grafkerk van de bisschoppen van het bisdom, ook nadat de bisschoppelijke residentie op 26 oktober 1974 naar Pordenone was verplaatst. De oude parochiekerk Sant'Andrea telde ooit vijftien altaren, die apostolisch visitator Cesare Nores, bisschop van Poreč, in 1584 tot negen terugbracht.