Duomo di Palmanova, Renaissance kathedraal in Palmanova, Italië

De kathedraal in Palmanova is een renaissance-kerk gebouwd met Istrische steen en kenmerkt zich door nissen aan de ingang waar beelden van Sint Justina van Padua en Sint Markus staan. Het interieur strekt zich naar achteren uit met een klassieke indeling, zijkapellen en traditionele religieuze inrichtingen.

De eerste steen werd in 1603 gelegd, maar de werken liepen vast door geldgebrek, spanningen tussen Venetië en de Kerkelijke Staat en aanspraken op kerkelijk gezag van het patriarchaat van Aquileia. Na herziening van het ontwerp werd in 1615 een nieuwe eerste steen gelegd, en het dak met houten spanten uit Slavonië werd in 1636 voltooid, het jaar van de wijding. Recent onderzoek schrijft het ontwerp toe aan de vestingdienst van Venetië en niet aan Vincenzo Scamozzi.

De kerk is gewijd aan de Allerheiligste Verlosser en aan de heiligen Marcus en Justina, beschermheiligen van Palmanova wier beelden in 1683 en 1693 op de gevel werden geplaatst. De bronzen Marcusleeuw in het fronton van 1894 verving het origineel dat de Fransen weghaalden.

De kathedraal is gemakkelijk bereikbaar vanaf Piazza Grande en blijft open voor religieuze diensten en architectonische bezoeken. Bezoeken in de vroege ochtend of late namiddag zijn meestal minder druk, wat beter gelegenheid biedt om de kerk te verkennen.

De klokkentoren werd opzettelijk korter gebouwd dan gebruikelijk om te voorkomen dat vijanden deze als orientatiepunt zouden gebruiken bij mogelijke aanvallen op het fort. Dit praktische detail toont hoe militaire verdedigingsoverwegingen zelfs de religieuze architectuur van de stad vormgaven.