Duomo di Palmanova

De kathedraal in Palmanova is een renaissance-kerk gebouwd met Istrische steen en kenmerkt zich door nissen aan de ingang waar beelden van Sint Justina van Padua en Sint Markus staan. Het interieur strekt zich naar achteren uit met een klassieke indeling, zijkapellen en traditionele religieuze inrichtingen.

De bouw van de kathedraal begon in 1603 onder Venetiaans bewind en werd voltooid in 1636, maar de officiële wijding vond pas plaats in 1777 nadat de stad zich aansloot bij het aartsbisdom van Udine. Deze vertraagde wijding weerspiegelde de ingewikkelde politieke geschiedenis van de vestingstad.

De kathedraal is gewijd aan Chiesa del Santissimo Redentore en staat in het hart van Piazza Grande, het centrale plein van de sterrenvormige vestingstad. Het dient als een spiritueel en sociaal verzamelpunt voor de plaatselijke bevolking en bezoekers.

De kathedraal is gemakkelijk bereikbaar vanaf Piazza Grande en blijft open voor religieuze diensten en architectonische bezoeken. Bezoeken in de vroege ochtend of late namiddag zijn meestal minder druk, wat beter gelegenheid biedt om de kerk te verkennen.

De klokkentoren werd opzettelijk korter gebouwd dan gebruikelijk om te voorkomen dat vijanden deze als orientatiepunt zouden gebruiken bij mogelijke aanvallen op het fort. Dit praktische detail toont hoe militaire verdedigingsoverwegingen zelfs de religieuze architectuur van de stad vormgaven.