Duomo di Mestre, Neoclassicistische kerk in Mestre, Italië.

De Dom van Mestre, aan de zuidwestrand van de piazza Ferretto tegenover de klokkentoren, heeft een neoklassieke gevel in twee orden. Vier beelden van de evangelisten van Agostino Rubini uit het late 16e-eeuwse vullen de nissen, vijf beelden van Giacomo Gabardi bekronen het gebouw (1804-1805). Binnen is één schip op een Latijns kruisplan, met een altaarstuk van Pozzoserrato uit 1593.

De eerste kerk dateert uit de vroege middeleeuwen; ze wordt voor het eerst vermeld in een pauselijke bul van Eugenius III uit 1152. Nadat Mestre in 1337 aan Venetië was gekomen, werd het vervallen gebouw vanaf 1388 herbouwd en in 1515 ingewijd. De huidige kerk werd wegens de groeiende bevolking tussen 1781 en 1805 herbouwd naar een ontwerp van Bernardino Maccaruzzi en in 1996 voor het laatst volledig gerestaureerd.

De parochie viel tot 1927 onder het bisdom Treviso en ging daarna over naar het patriarchaat van Venetië. De bronzen panelen van het hoofdportaal zijn van Gianni Aricò, die ook een fontein in de nabije Via Piave maakte. De naam San Lorenzo verwijst naar de martelaar Laurentius, wiens feest op 10 augustus hier werd gevierd.

De kerk is gemakkelijk te vinden in het centrum van Mestre en verwelkomt bezoekers tijdens reguliere diensten en persoonlijke bezoeken. Het is beter het ruimte te respecteren tijdens missen en te bedenken dat het als actieve gebedsplaats functioneert.

De vier beelden van de evangelisten in de gevelnissen zijn laat-zestiende-eeuws werk van Agostino Rubini, een leerling van Vittoria; de vijf figuren op de nok zijn van Giacomo Gabardi uit 1804-1805. De bronzen panelen van het portaal zijn van Gianni Aricò, die ook een fontein in de nabije via Piave maakte.