Docks Torino Dora, Pakhuiscomplex in de wijk Barriera di Milano, Turijn, Italië

Docks Torino Dora is een complex van algemene pakhuizen uit 1912-1914 in Barriera di Milano, ontworpen door ingenieur Ernesto Fantini en gebouwd door het bedrijf van Giovanni Antonio Porcheddu volgens het Hennebique-systeem van gewapend beton. De gevels van zichtbare rode baksteen, Engels van inspiratie, wisselen crèmekleurige pilasters en platen af met het metselwerk; de hoofdingang aan de Via Valprato draagt het opschrift "Magaz. Dora MCMXII" en is overdekt met een velum van glas en beton. Het complex bestaat uit drie paviljoens in het zuiden aan de Via Valprato, een vierde in het noorden en parallelle gebouwen van verschillende hoogte aan de achterzijde.

Ingenieur Ernesto Fantini ontwierp deze pakhuizen tussen 1912 en 1914 als onderdeel van Turins douanegrensinstallatie, bekend als de Cinta Rossi. De gebouwen begonnen in de jaren tachtig te worden omgevormd en werden een centrum voor culturele en creatieve activiteiten.

De naam Docks verwijst naar het Engelse model van de pakhuizen, en de smeedijzeren raamroosters dragen twee verstrengelde "D's". Vanaf de jaren tachtig huisvestten de ruimtes galeries voor hedendaagse kunst, besloten clubs, ateliers van kunstenaars en musici, repetitie- en opnameruimtes en nachtclubs die het complex rond 2000 tot een referentiepunt van de Turijnse undergroundscene maakten. De omgeving is te zien in de Netflix-serie Guida astrologica per cuori infranti.

Het complex bevindt zich aan Via Valprato 68 in het noorden van Turijn en nodigt bezoekers uit om galerijen en ruimtes te verkennen. Het wordt het beste ervaren overdag wanneer galerijen open zijn en u vrij door de binnenplaatsen kunt bewegen.

De gebouwen gebruikten het Hennebique-gewapetobetonssysteem, een vroege betonomethode die destijds geavanceerd was. Oorspronkelijk werd op de plaats douanevrije goederen opgeslagen, zoals voedsel en versterkte wijn, voordat het zich in zijn huidige artistieke doel transformeerde.