Collegiata di San Martino, Collegiale kerk in Cerreto Sannita, Italië.

De Collegiata di San Martino is een grote parochiekerk in Cerreto Sannita met een brede gevel en een opvallende buitentrappen die zich in vier richtingen opsplitst. De indeling strekt zich uit over enkele honderden vierkante meters en creëert een ruime binnenruimte met hoge muren.

Voor het eerst vermeld in een oorkonde van 22 april 972, bewaard in het museum van Sannio in Benevento, was San Martino een van de zes parochies van het oude Cerreto. Op 22 februari 1544 verhief bisschop Alberico Giaquinto haar met graaf Diomede III Carafa en de universitas tot collegiale kerk met elf kanunniken en de aartspriester, waarbij de andere vijf parochies werden opgeheven. Na de verwoesting door de aardbeving van 5 juni 1688 werd ze herbouwd in het centrum van de nieuwe stadsaanleg van graaf Marzio Carafa en zijn broer Marino.

Het interieur bevat schilderijen uit de 18e eeuw, houten beelden en altaren van polychroom marmer die de ruimte vullen met religieuze kunst. Deze werken weerspiegelen het belang dat de gemeenschap aan deze kerk toekende.

De toegang verloopt via de kenmerkende buitentrappen, die meerdere paden naar de ingang bieden. Het interieur is ruim en gemakkelijk te doorlopen, met goed licht in de hoofdgebieden.

De kerk beslaat 2.000 m² vloeroppervlak en meet 58,5 m lang, 32,4 m breed en 25 m hoog; daarmee is het de grootste kerk van het bisdom Cerreto Sannita-Telese-Sant'Agata de' Goti. Binnen bewaart ze 18e-eeuwse schilderijen, houten beelden, oude Cerretese keramiekvloeren en een 19e-eeuws orgel in een barokke kast.