Collegiata di San Martino

De Collegiata di San Martino is een grote parochiekerk in Cerreto Sannita met een brede gevel en een opvallende buitentrappen die zich in vier richtingen opsplitst. De indeling strekt zich uit over enkele honderden vierkante meters en creëert een ruime binnenruimte met hoge muren.

Het gebouw wordt voor het eerst genoemd in 972, maar kreeg zijn collegiaatsstatus in 1544 toen zes kleinere parochies werden samengevoegd. Na een aardbeving in 1688 werd het herbouwd volgens hedendaagse ontwerpen.

Het interieur bevat schilderijen uit de 18e eeuw, houten beelden en altaren van polychroom marmer die de ruimte vullen met religieuze kunst. Deze werken weerspiegelen het belang dat de gemeenschap aan deze kerk toekende.

De toegang verloopt via de kenmerkende buitentrappen, die meerdere paden naar de ingang bieden. Het interieur is ruim en gemakkelijk te doorlopen, met goed licht in de hoofdgebieden.

De buitentrappen met haar vier takken is een ongebruikelijke architectonische oplossing die het plein voor de kerk verbindt met meerdere ingangspunten. Deze gesplitste constructie was een praktische reactie op hoe de gemeenschap zich na de aardbeving herorganiseerde.