Corno di Cavento, Bergpiek in Trentino-Zuid-Tirol, Italië.

Corno di Cavento is een bergpiek in het Adamello-Presanella-gebergte gelegen tussen Val Rendena en Val di Fumo, met een hoogte van 3.402 meter. De berg bestaat uit graniet en heeft steile hellingen met gletsjersecties die kenmerkend zijn voor deze hooggalpiene omgeving.

Julius von Payer beklom met Coronna, Griesmayer en Haller op 3 september 1868 als eerste de top en beklom die dag ook de Crozzon di Lares. In april en mei 1916 veroverden Italiaanse alpini de omliggende richels en de Caventopas, maar de top bleef Oostenrijks tot 15 juni 1917, toen skiërs en rotsklimmers aanvielen vanaf de Laresgletsjer en de noordkam. Via een in het ijs gegraven tunnel namen de Oostenrijkers hem op 15 juni 1918 terug; de alpini heroverden hem op 19 juli 1918.

De naam Cavento komt van de gelijknamige pas onder de top, niet van een windlegende. De oorlogsgeschiedenis van de berg wordt verteld in de roman La penna del Corvo Bianco, gewijd aan de veldslagen van 15 juni 1917 en 15 juni 1918. Het dagboek van de Oostenrijkse luitenant Felix Hecht von Eleda, gevonden na de aanval van 1917, berust in het Museo della Guerra Bianca Adamellina in Spiazzo.

Bergbeklimmingservaring en hoogtemateriaal zijn nodig voor deze beklimming, omdat de route door gletsjersgebieden loopt. Het beste moment om hier naartoe te gaan is tussen juli en september wanneer de sneeuwbedekking minimaal is en de weersomstandigheden het gunstigst zijn.

De noordgraat werd in de Eerste Wereldoorlog volledig met vaste touwen uitgerust, maar het materiaal is verdwenen of sterk vervallen en de route is nu verlaten. De Oostenrijkse luitenant Felix Hecht von Eleda, commandant van de stellingen Folletto-Cavento, sneuvelde daar op 15 juni 1917; zijn dagboek, gevonden door kapitein Fabrizio Battanta, berust in het Museo della Guerra Bianca Adamellina in Spiazzo.