Chiesa di San Rocco, Romeins-katholieke kerk in Miasino, Italië

Chiesa di San Rocco is de parochiekerk van Miasino, 45 meter lang en bij de kruising ongeveer 27 meter breed, een van de grootste kerken van het Novarese. De classicistische gevel bleef eeuwenlang onvoltooid en werd pas in 1933 afgewerkt door architect Carlo Nigra. Binnen zijn er zeventiende-eeuwse kapellen, stucwerk en verguldsel, en een barok hoofdaltaar van veelkleurig marmer en gedreven brons.

De romaanse kerk op deze plek werd vanaf 1627 herbouwd naar een ontwerp van de Milanese architect Francesco Maria Richini en op 12 juli 1648 ingewijd door de Novarese bisschop Antonio Tornielli. De werkzaamheden begonnen kort voor de pest van 1630, tijdens welke het nabijgelegen oratorium San Carlo als lazaret diende. De classicistische façade bleef eeuwenlang onvoltooid en werd pas in 1933 voltooid door Carlo Nigra.

De kerk is gewijd aan de heilige Rochus van Montpellier, aangeroepen tegen de pest die de streek geregeld trof. In het oratorium San Carlo net buiten het dorp werd tijdens de epidemie van 1630 een lazaret ingericht; dat oratorium staat afgebeeld op een van de grote doeken in de kerk. De kapellen werden ingericht door vooraanstaande families van Miasino, zoals de Martelli.

De kerk staat in Miasino, in de provincie en het bisdom Novara, en is met 45 meter lengte en ongeveer 27 meter breedte bij de kruising een van de grootste kerken van het Novarese. De eeuwenlang onvoltooide gevel werd pas in 1933 afgerond door architect Carlo Nigra. Sinds oktober 1997 zorgen de reguliere kanunniken van Prémontré voor het gebouw, en restauraties van schilderijen en bouwdelen lopen door.

De gevel van de kerk bleef eeuwenlang onvoltooid en werd pas in 1933 voltooid door Carlo Nigra, een architect die zich in Miasino vestigde. Binnen toont het grote doek van Stefano Maria Legnani, il Legnanino genoemd, het wonder van de Bruiloft te Kana.