San Rocco

San Rocco is een kerkgebouw in Bagolino op ongeveer 950 meter hoogte met een hoofdbeuk met zichtbare spanten en een presbyterium met versierde muren. De plattegrond verdeelt zich in twee onderscheiden gebieden, waarbij fresco's de achterste sectie bijzonder benadrukken.

De eerste vermelding van het gebouw gaat terug tot 1598, met belangrijke wederopbouw- en uitbreidingswerkzaamheden voltooid in 1653. Deze werkzaamheden hebben de structuur gevormd zoals deze vandaag verschijnt en markeert de belangrijkste fase van ruimtelijke ontwikkeling.

De fresco's in het presbyterium tonen scènes die zijn gemaakt volgens regionale kunsttechneken en bieden inzicht in de religieuze iconografie van bergdorpen. Deze muurschilderingen bepalen het karakter van het interieur en stellen bezoekers in staat om direct de lokale schilderstradities te ervaren.

Het kerkgebouw staat tussen stenen huizen in het dorp en dient als oriëntatiepunt voor bezoekers die de bergnegorij verkennen. Toegang gebeurt via de gebruikelijke lokale routes, en de omringende compacte bebouwing bepaalt de bezoekervaring.

Het complex bevat een voormalige hermitage met een cisterne die lokale tradities verbonden met gebruikelijke bevallingsgebruiken. Deze secundaire structuur vertelt een ander verhaal dan het hoofdreligieuze gebouw en onthult de menselijke dimensies van de plek.