San Rocco, Kerkgebouw in Bagolino, Italië.

San Rocco is een kerkgebouw in Bagolino op ongeveer 950 meter hoogte met een hoofdbeuk met zichtbare spanten en een presbyterium met versierde muren. De plattegrond verdeelt zich in twee onderscheiden gebieden, waarbij fresco's de achterste sectie bijzonder benadrukken.

San Rocco werd direct na de pest van 1478 gebouwd, op een plek die vermoedelijk sinds de Romeinse tijd oudere devotieplaatsen bevatte. In 1483 kreeg de werkplaats van de Da Cemmo, met Pasotto en zijn zoon Giovan Pietro, de opdracht de heilige boog en de presbyteriummuren te beschilderen. De klokkentoren van Cristoforo di Osten was klaar in 1565; in 1577 verbreedde Magister Comino da Sabbio het schip en voegde twee traveeën toe, en in 1585 wijdde de bisschop van Trente de kerk in. Tussen het einde van de 19de en het begin van de 20ste eeuw werd een neogotisch portaal met spitsbogen tegen de façade geplaatst.

De fresco's werden tussen 1483 en 1486 geschilderd door Giovan Pietro da Cemmo, die zich "Cemigena" noemde; meer dan drie eeuwen bleven ze verborgen en in 1956 werden ze herontdekt en voor het eerst gerestaureerd. Op de heilige boog is de Annunciatie te zien, op het gewelf van het presbyterium de vier evangelisten met de tetramorf-symbolen en de vier kerkleraren.

Het kerkgebouw staat tussen stenen huizen in het dorp en dient als oriëntatiepunt voor bezoekers die de bergnegorij verkennen. Toegang gebeurt via de gebruikelijke lokale routes, en de omringende compacte bebouwing bepaalt de bezoekervaring.

De fresco's van Giovan Pietro da Cemmo bleven meer dan drie eeuwen verborgen en werden pas in 1956 blootgelegd en voor het eerst gerestaureerd; de schilder signeerde met de naam "Cemigena". Zoek de twaalf Sibillen op de onderboog, geschilderd in plaats van de gebruikelijke tien om overeen te komen met de twaalf kleine profeten.