Cimetière de la Villetta, Neoclassicistische begraafplaats in Parma, Italië.

De Villetta-begraafplaats is een ommuurd complex in Parma met een achthoekige plattegrond van 156 bakstenen arcades met crypten eronder, elk gekocht en gebouwd door een kloosterorde, instelling of adellijke familie. Binnen verdelen twee kruisende lanen het centrale veld in vier sectoren voor gewone burgers. Twee neoclassicistische galerijen in Latijns kruis, zuid (1884) en noord (1905), openen zich aan de zijkanten van de achthoek.

De raad van Parma plande al sinds 1764 een begraafplaats; nadat Napoleons edict van Saint-Cloud uit 1804 begravingen binnen de muren verbood, liet hertogin Marie Louise door architect Giuseppe Cocconcelli een aanleggen op het landgoed San Pellegrino, waar het door jezuïeten gebouwde casino ‘la Villetta’ stond. De werken begonnen in 1819; dichter Angelo Mazza werd vóór de aanvang begraven. De 156 bogen van de achthoekige zuilengang kwamen pas in 1876 gereed.

De naam komt van het Casino Rosso, het zomerverblijf van het Collegio dei Nobili dat bekendstond als "la Villetta" en in 1675 door de jezuïeten werd gebouwd. Het eerste familiegraf in de vier sectoren was in 1889 dat van violist Paganini, naar een neoclassicistisch ontwerp van Marco Sante Bergamaschi; daarna gaven burgerfamilies Parmezaanse architecten opdracht voor monumenten in liberty-, déco- en neomiddeleeuwse stijl.

De begraafplaats ligt in Parma en is te voet bereikbaar vanaf verschillende punten in de stad; personeel is beschikbaar op het administratiekantoor voor informatie. Draag comfortabele schoenen omdat het terrein uitgebreid is en wandelen door meerdere secties vereist.

De eerste familiegrafkapel in het achthoek werd in 1889 gebouwd voor violist Niccolò Paganini, naar een neoclassicistisch ontwerp van ingenieur Marco Sante Bergamaschi. Ze gaf de toon aan voor de volgende familiegraven, opgericht door burgerlijke families en toevertrouwd aan de bekendste architecten van Parma, in Liberty-, déco-, neomiddeleeuwse en eclectische stijl.