Cimitero monumentale de Legnano, Nationaal erfgoedbegraafplaats in Legnano, Italië

De monumentale begraafplaats van Legnano werd ontworpen door ingenieur Renato Cuttica en in 1898 geopend aan de Corso Magenta, op 18.942 m², in 1907 uitgebreid tot 50.000 m². De kapellen van de welgestelde families staan langs de ommuring, in het midden een kapel van grijze zandsteen, en achteraan de hoofdaanliggende laan liggen de oorlogsslachtoffers.

De bouw van de monumentale begraafplaats werd in januari 1896 goedgekeurd bij provinciedecreet; de werkzaamheden begonnen op 29 maart 1897 en eindigden in september 1898. De begraafplaats werd op zondag 24 juli 1898 ingewijd, met een oorspronkelijke oppervlakte van 18.942 m², en de begravingen begonnen op 17 september 1898, dezelfde dag dat de oude begraafplaats na precies negentig jaar werd gesloten. Ontworpen door ingenieur Renato Cuttica, werd zij in 1907 uitgebreid tot 50.000 m².

De beschilderde edicules van de oude begraafplaats zijn overgebracht: drie staan nu in het stedelijk museum en tonen de schilders Antonio Maria Turri, Beniamino Turri en Mosè Turri. De kapellen van de welgesteldste families van Legnano staan langs de omheiningsmuur, en achteraan de hoofdaanleg liggen de oorlogsslachtoffers.

De begraafplaats strekt zich uit langs de Corso Magenta aan de zuidrand van Legnano. De hoofdlaan verbindt de ingang met een centrale kapel van grijze zandsteen; langs de ommuring staan familiegrafkappellen en achteraan liggen de oorlogsgesneuvelden. In 1907 werd het terrein uitgebreid tot 50.000 m², met nieuwe columbaria en begraafvelden.

Drie beschilderde aedicula's van het oude kerkhof, met de gezichten van de schilders Antonio Maria Turri, Beniamino Turri en Mosè Turri, zijn verplaatst en worden nu bewaard in het Museo civico van de stad. Het monumentale kerkhof heeft bovendien in het midden een kapel van zandsteen voor de gelovigen, terwijl de oorlogsslachtoffers achteraan de hoofdaanleg liggen.