San Procolo, Vroeggotische kerk in het centrum van Bologna, Italië

San Procolo is een vroeggotische bakstenen kerk aan de Via Massimo D'Azeglio in het centrum van Bologna, door benedictijnen uit Montecassino gebouwd vóór 1087. Het schip heeft kruisribgewelven uit 1383-1407, aangebracht onder abt Giovanni di Michele en tussen 1535 en 1557 door Antonio Morandi, genaamd Terribilia, vermomd zodat ze rondbogig lijken. In het rechter schip staat een orgel van Baldassarre Malamini uit 1580; het hoofdaltaar bestaat uit de ark van de heilige Proculus, een antieke sarcofaag die eerder in de crypte stond.

De kerk werd aan het einde van de 11de eeuw door benedictijnse monniken gesticht en werd een belangrijk religieus centrum. Het bleef onder monastieke controle tot aan hervorming in het begin van de 19de eeuw die veel religieuze gemeenschappen in de regio ontbonden.

De naam eert Proculus, een Romeinse soldaat die bij Bologna werd onthoofd en een van de drie stadsheiligen is; zijn relieken worden sinds de 13e eeuw samen met die van Proculus van Pozzuoli bewaard in de eerste kapel links. Buiten hangt een klein tablet met een Latijnse tongbreker, uitgelegd als spot over een student Procolo die zich doodstudeerde, of als het hoofd van de martelaar dat tot daar rolde.

De kerk bevindt zich aan de Via Massimo D'Azeglio en ontvangt bezoekers tijdens regelmatige openingstijden. Het is verstandig om van tevoren de openingstijden te controleren, omdat sommige religieuze gebouwen beperkte toegang hebben.

Een aangrenzend klooster diende vanaf de 13de eeuw als schuilplaats voor verlaten kinderen. Deze instelling werd een belangrijke sociale organisatie die zich voor eeuwen over de meest kwetsbaren leden van de gemeenschap ontfermde.