Chiesa di Santa Maria Bianca della Misericordia, Kerkgebouw in Casoretto, Milaan, Italië.

Santa Maria Bianca della Misericordia is een bakstenen kerk waarvan de façade wordt voorafgegaan door een rizzada-plaveisel met een windroos; links bevindt zich een aan romaanse vormen herinnerende kloostergang, rechts de klokkentoren. Het interieur heeft drie schepen, met een fresco van de Witte Madonna van Barmhartigheid (1446) in het linker transept en in de tweede boog rechts een drieluik toegeschreven aan Bergognone of Ambrogio Bevilacqua met de portretten van de echtgenoten Melzi.

In 1404 stond er al een kleine kerk op deze plek, toen Pietro Tanzi de restauratie financierde en lateraanse kanunniken liet komen uit Santa Maria della Frigionaia in Lucca; zijn testament van augustus 1405 schonk al zijn bezittingen aan de kerk op voorwaarde dat er minstens zes kanunniken woonden. De eerste prior van de congregatie van Casoretto werd op 27 augustus 1406 gekozen. De bouw van de huidige kerk is gedocumenteerd door schenkingen uit 1472 en 1477-1479 en werd uitgevoerd door de Solari, met name Guiniforte Solari; de klokkentoren was klaar op 4 juni 1490. In 1566 kreeg ze de titel van abdij, op 17 juni 1772 werd ze opgeheven en begin 20e eeuw werd ze parochiekerk.

Het bijvoeglijk naamwoord "Bianca" onderscheidt de kerk van twee andere Mariakerken uit dezelfde tijd, Santa Maria Nera bij Loreto en Santa Maria Rossa in Crescenzago; het wit verwijst naar het gewaad van de Madonna op het fresco binnen. Naar de wijk heet ze ook abdij van Casoretto; in de linker transeptarm hangt het fresco van de Witte Madonna van Barmhartigheid uit 1446.

De kerk staat aan de Piazza San Materno in de wijk Casoretto, ten noordoosten van het centrum van Milaan. Voor de bakstenen gevel ligt een rizzada-plaveisel met een windroos; links ervan ligt de kloostergang, rechts de iets teruggelegen klokkentoren. De kloostergang, nu binnenplaats van het oratorium, bewaart talrijke grafstenen die grotendeels uit de kerk afkomstig zijn.

De vloer van de kerk bevat een ingelegd windroosmotief dat de aandacht trekt naar de geometrie van de ruimte. Het aangrenzende klooster bewaart originele Romaanse architectonische details die contrasteren met de latere stijl van het hoofdgebouw.