Chiostri di Santa Chiara, Kloosterhoven in Napels, Italië

De Chiostri di Santa Chiara zijn vier kloostergangen van het kloostercomplex Santa Chiara in Napels. De majolicakloostergang, in 1739 vernieuwd door Domenico Antonio Vaccaro, heeft een achthoekige betegelde balustrade met een doorlopende zitbank, versierd met landschaps- en figuurpanelen in geel, blauw, groen en wit, en vierkante pilasters met bloemmotieven die donkere houten balken dragen boven een terracottavloer. De kleine kloostergang San Francesco bewaart de oorspronkelijke zuilen van zijn arcaden.

De vier kloostergangen behoren tot het kloostercomplex Santa Chiara. De oudste, de Servizio-kloostergang, dateert uit de 14e eeuw, zij het in fragmentarische vorm. De majolicakloostergang werd in 1739 herbouwd door Domenico Antonio Vaccaro tijdens een ingrijpende artistieke vernieuwing van het complex en bleef gespaard bij de bombardementen op Napels in de Tweede Wereldoorlog. De kloostergang van de Minderbroeders behield zijn oorspronkelijke structuur, omdat de broeders, talrijker noch rijker dan de Clarissen, niets aan verbouwingen besteedden.

De majolicakloostergang, of kloostergang van de Clarissen, werd in 1739 vernieuwd door Domenico Antonio Vaccaro bij een ingrijpende artistieke hervorming van het hele kloostercomplex. De banken, de borstwering en de hoekpilasters dragen beschilderde panelen met landschappen en figuren in geel, blauw, groen en wit. De kloostergang bleef gespaard bij de bombardementen op Napels in de Tweede Wereldoorlog.

Het beste moment om te bezoeken is in de ochtend wanneer minder bezoekers aanwezig zijn en licht de arcadische ruimtes vult. De paden zijn vlak en gemakkelijk te navigeren, hoewel sommige gebieden nauw kunnen voelen.

De majolicakloostergang is de enige van de vier die de bombardementen op Napels in de Tweede Wereldoorlog doorstond; de betegelde banken en pilasters uit 1739 zijn dus het oorspronkelijke werk van Domenico Antonio Vaccaro. De naburige kloostergang van de Minderbroeders behield zijn vroegere uiterlijk omdat de broeders, talrijker noch rijker dan de clarissen, niets uitgaven aan de achttiende-eeuwse vernieuwingen.