Church of St. Andrew, Gotische kerk in Levanto, Italië

De Sint-Andreaskerk staat aan de piazza Sant'Andrea in Levanto. De gevel is bekleed met afwisselende banden van wit Carrara-marmer en groen serpentijn, een motief dat typerend is voor de Genuese gotiek, en eindigt boven in kleine hangbogen met apotropaeïsche koppen. Het interieur heeft vijf schepen, gescheiden door slanke zuilen met hetzelfde bandenmotief, met onderling verbonden zijkapellen.

De kerk is vanaf de 13de eeuw gedocumenteerd, met 1222 als vermoedelijke aanvang van de bouw; rond 1230 was ze mogelijk ten minste gedeeltelijk voltooid, want ze huisvestte de ontmoeting tussen de heren Da Passano en de burgers van Levanto over de akkoorden van 1229 die leidden tot de onderwerping van het dorp aan Genua. In 1450 werden de zijmuren geopend en ging het interieur van drie naar vijf schepen; de kerk werd op 20 mei 1463 ingewijd. Tussen 1584 en 1585 werd het priesterkoor verlengd en de apsis herbouwd voor het houten koor.

Het houten crucifix uit de 15e eeuw boven het doopvont van rood marmer uit Levanto is voorwerp van vurige devotie: het werd na een storm gevonden op het strand van Vallesanta, in het westen van Levanto. De kerk is nog steeds de zetel van de gelijknamige parochie van het vicariaat Riviera, bisdom La Spezia-Sarzana-Brugnato.

De kerk staat aan de piazza Sant'Andrea en de ingang is de gotische portaal onder de lunet met het vijftiende-eeuwse fresco. De klokkentoren, die in 1805 zijn huidige vorm kreeg, staat naast de gevel. Het interieur telt vijf schepen met onderling verbonden zijkapellen, die men na elkaar kan doorlopen.

De gevel wisselt banden af van wit Carrara-marmer en groen serpentiniet, een decoratief motief dat typisch is voor de Genuese gotiek. Het bovenste deel eindigt in hangende bogen met apotropese koppen, gebeeldhouwd om het kwaad af te weren. Het marmeren roosvenster en de gevel werden gerestaureerd onder leiding van architect Alfredo d'Andrade tussen het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw.