Chiesetta di Sant'Eusebio, Rooms-katholieke kerk in Cinisello Balsamo, Italië.

De kleine kerk van Sant'Eusebio staat buiten de bebouwde kom, langs de weg naar Nova Milanese. Ze heeft één rechthoekige zaal met apsis, oostwaarts georiënteerd, en werd gebouwd met arme, lokaal beschikbare materialen. Het neoklassieke portaal aan de voorgevel en het kleine klokkentorentje met uurwerk en twee klokken dateren van de restauratie van 1879. Binnen is de sokkel van de apsis versierd met een vis, een haan, een slang en plantmotieven.

De kerk is de oudste gebedsplaats van Cinisello en Balsamo, al vermeld in 1298 in het Liber notitiae sanctorum Mediolani van Goffredo da Bussero; Luciano Caramel plaatst de stichting tussen het late 10e en vroege 11e eeuw. De visitaties van Leonetto Clivone in 1567 en Carlo Borromeo in 1579 troffen haar gesloten en vervallen aan. Federico Borromeo gelastte in 1612 de restauratie, en in 1670 werd de sacristie toegevoegd.

De kerk is genoemd naar Sint-Eusebius van Vercelli en volgt het ambrosianische ritus, geworteld in de Milanase religieuze traditie. Deze liturgische erfenis bepaalt de diensten en maakt het een plek waar de gelovigen een bijzondere vorm van katholieke eredienst beleven.

De kerk staat buiten de bebouwde kom, langs de weg naar Nova Milanese, geïsoleerd op zeven meter grond begrensd door een stenen sokkel, een situatie uit de restauratie van 1879. De enige rechthoekige zaal met apsis wordt betreden via het neoklassieke pronaos dat toen aan de façade werd toegevoegd. Let op het kleine klokkentorentje met uurwerk en twee klokken en het opschrift aan de voet ervan dat de werken herdenkt.

Een wijdverbreide plaatselijke legende wil dat koningin Theodelinde hier droomde, zich bekeerde en de dom van Monza stichtte, en dat een geheime gang beide kerken ooit verbond. Het verhaal is ongegrond: het gebouw werd opgetrokken uit arme, hergebruikte materialen.