Waldensian Church of Livorno, Neogotische protestantse kerk in Livorno, Italië.

De Waldenzische Kerk van Livorno is een compact gebouw met rechthoekige plattegrond aan de Via Verdi, naast de oude Engelse begraafplaats. De straatgevels hebben drie grote spitsboogdeuren en drie rijen vensters met spitsbogen in neogotische stijl. Op de begane grond liggen de activiteitenruimten en de rechthoekige kerkzaal met hoge spitsboogvensters; de bovenverdiepingen dienden als woningen voor de predikanten.

Schotse presbyterianen verlieten in 1845 de anglicaanse Sint-Joriskerk en kwamen samen in een zaal aan de Via Castelli. Een intekening geopend door dominee Robert Walter Stewart financierde een tempel naast het Engelse kerkhof, ontworpen door de Edinburgse architect Rumball en uitgevoerd door plaatselijke ambachtslieden. Hij opende in 1849; in 1911 kocht de Waldenzische Kerk, sinds 1861 in Livorno aanwezig, het gebouw.

De Waldenzische gemeenschap houdt hier sinds 1911 haar diensten; toen kocht zij het gebouw van de presbyterianen, die het tot het begin van de twintigste eeuw gebruikten. Zij stichtten later een kapel in het Seamen's Institute, een opvanghuis voor Angelsaksische zeelieden die in de haven van Livorno aankwamen. De Waldenzen zijn sinds 1861 in Livorno aanwezig, met een bedehuis nabij het huidige Piazza Manin.

Het gebouw bevindt zich in het centrum van Livorno dicht bij Piazza Cavour, waardoor het gemakkelijk te voet bereikbaar is vanuit de omgeving. Bezoekers die aan diensten of evenementen willen deelnemen, dienen van tevoren de schema's te controleren.

De architect Rumball uit Edinburgh moest het gebouw het aanzien van een paleis geven in plaats van een kerk, om geen schandaal te verwekken bij de katholieke geestelijkheid. Vandaar de drie spitsboogportalen en drie rijen spitsboogvensters. De gebrandschilderde ramen en het grote orgel, waarvan de kast door ingenieur Angelo Gamberai werd ontworpen, gingen verloren bij de bombardementen van de Tweede Wereldoorlog.