Santa Marta, voormalige kerk in Dorsoduro, Venetië, Italië

Santa Marta is een onttrokken kerk in Dorsoduro, bij de parkeerplaats van de haven, van baksteen en met een steil zadeldak. De kale gevel heeft alleen een klein rechthoekig portaal in een witte stenen omlijsting; de rechterzijde, naar de parkeerplaats gericht, heeft een tweede stenen portaal en een spitsboogvenster. Binnen bevat het enige schip met houten spantendak een houten constructie met zitplaatsen voor congressen en tentoonstellingen.

Santa Marta ontstond begin 14e eeuw op het westelijkste strand van de lagune uit een hospitaalproject van Giacomina Scorpioni, gesteund door Marco Sanudo en Filippo Salomone. De eerste steen werd gelegd door Giovanni Zane, bisschop van Caorle; in 1319 werd Scorpioni abdis van een benedictijner klooster. De kerk werd tussen 1446 en 1448 herbouwd, het klooster later opgeheven en de kerk geseculariseerd.

De naam komt van de heilige Marta, aan wie het in 1319 gestichte klooster samen met de apostel Andreas werd gewijd; al snel heette het alleen Santa Marta. Elk jaar op de feestdag van de heilige schonk de abdis de familie Salamon een zijden roos als symbolische schatting voor hun patronaat. De kerk is nu onttrokken aan de eredienst en dient voor conferenties en tentoonstellingen.

De kerk staat bij de parkeerplaats van het havengebied aan de westrand van Dorsoduro, waar het Canale Scomenzera in het Canale della Giudecca uitmondt. Dit is een van de weinige delen van Venetië die met de auto bereikbaar zijn, dus men kan er te voet komen vanaf Piazzale Roma. De rechterzijde, gericht op de parkeerplaats, heeft het tweede portaal en het spitsboogvenster met één opening.

De kerk werd onttrokken aan de eredienst en als opslagplaats gebruikt, tot een volledige restauratie in de jaren 2000 er een locatie voor congressen en tentoonstellingen van maakte. Binnen vult een houten constructie met zitplaatsen het midden van het enige schip, waarvan het plafond de houten spanten behoudt.