Santa Margherita, Voormalige kerk in Dorsoduro, Venetië, Italië

Santa Margherita is een onttrokken kerk in Dorsoduro, aan de noordzijde van het Campo Santa Margherita, met de kale topgevel gericht naar de smalle Calle de la Chiesa. Het schip met één beuk werd begin 1900 verkort om plaats te maken voor een bioscoopfoyer en drie rijen loggia's, en het priesterkoor werd een toneel. De aangrenzende klokkentoren is afgeknot: het bovenste deel werd in 1808 gesloopt, waardoor het toegangsportaal en twee schietgaten bewaard bleven.

Een overlevering wil dat de kerk werd gesticht door Geniano Busignaco onder doge Pietro Tradonico en in 853 werd ingewijd door bisschop Mauro van Castello. Ze was pieve en later collegiale kerk. De parochie werd in 1810 opgeheven onder het napoleontische Koninkrijk Italië; daarna diende het gebouw als tabakswarenhuis, vanaf 1839 als marmordepot, vanaf 1861 als atelier van beeldhouwer Luigi Borro, vanaf 1882 als evangelische tempel, in 1910 als Camera del Lavoro en van 1921 tot 1977 als bioscoop. De universiteit Ca' Foscari kocht het in 1987 en opende in 1994 het auditorium.

De kerk is genoemd naar de heilige Margaretha van Antiochië, wier martelaarschap is afgebeeld op het plafondfresco van Antonio Zanchi. Sinds 1994 huisvest het ongewijd gemaakte gebouw het Auditorium Santa Margherita van de universiteit Ca' Foscari; het eerste concert daar was Pergolesi's La serva padrona, geregisseerd door Marco Bellussi.

Het gebouw ligt centraal op het Campo Santa Margherita en is gemakkelijk bereikbaar te voet door de hoofdroutes door Dorsoduro te volgen. Het interieur is helder en ruim, met heldere zichtlijnen die orientatie vergemakkelijken.

Een groot schilderij van Antonio Zanchi hangt van het plafond met het martelaarschap van Sint Margaretha, wat de religieuze geschiedenis van de plaats bewaart. Dit kunstwerk verbindt de vroegere heilige functie met het hedendaagse academische leven onder het dak.