Castello di Stigliano, Middeleeuws kasteel in Santa Maria di Sala, Italië

Het Castello di Stigliano in Santa Maria di Sala bestaat uit een bewaarde zuidoostelijke hoektoren, een noordoostelijke vleugel van vier verdiepingen, een rustieke aanbouw en een particuliere kapel, in L-vorm binnen een grote ommuurde ruimte tussen de Noalese weg en de Muson Vecchio. De toren en het hoofdgebouw hebben drie niveaus met bogen op stenen consoles en bakstenen kantelen; binnen zijn fresco's die aan Pino Veneziano worden toegeschreven.

Romeinse versterking op de grens tussen de gebieden van Altino en Padua, in 1152 vermeld onder de bezittingen van het bisdom Treviso. Vanaf 1158 waren de Tempesta er leenmannen, en op 15 januari 1220 droeg graaf Guido de rechten over aan de Duitse ridder Aldevrandino da Superno. In de 14e eeuw door de Carraresi ingenomen, werd zij in 1520 verkocht aan de Priuli, die haar grotendeels afbraken en alleen de bestaande toren behielden; in de 17e eeuw ging zij over naar de Venier.

Het kasteel vertoont architectonische kenmerken uit de Venetiaanse Serenissima-periode en is getransformeerd van militaire vesting naar woonvilla. De kamers weerspiegelen bouwmethoden die in de regio tijdens die periode gebruikelijk waren.

Het is het best bereikbaar per auto, aangezien het in het vlakke Venetiaanse platteland ligt, wat buiten de grote wegen af. Bezoekers moeten weten dat het terrein voornamelijk voor evenementen beschikbaar is, dus vooruitplanning wordt aanbevolen.

Het landschapspatroon rond het kasteel bewaart nog steeds het patroon van Romeinse landverdeling, bekend als Romeinse Centuriatie, die de oude agrarische structuur markeert. Dit systeem laat zien hoe Romeinen het grondgebied systematisch hebben gemeten en georganiseerd.