Santa Marcella, Modern kerkgebouw in de wijk Ostiense, Rome, Italië.

Santa Marcella is een kerk in de Romeinse wijk Ostiense, gebouwd tussen 1958 en 1969 naar een ontwerp van Leonardo Del Bufalo. De onregelmatige zeshoekige plattegrond heeft langere zijwanden en kortere ingangs- en altaarwanden, allemaal van zichtbare baksteen. Rechts van de ingang staat een hoge, smalle klokkentoren van gewapend beton met dezelfde zeshoekige plattegrond.

De kerk werd in 1958 officieel gesticht als parochie door een decreet van kardinaal Clemente Micara. Deze oprichting weerspiegelde de groei van Romeinse wijken in de naoorlogse periode.

De kerk is gewijd aan Marcella van Rome, een Romeinse weduwe die zich tot het christendom bekeerde en de leer van Sint-Hiëronymus volgde; zij is geen martelares. Op de tegengevel toont het fresco van Dilvo Lotti christelijke symbolen (broden, vissen, anker) en episodes uit de evangeliën.

De kerk ligt dicht bij station Ostiense en is gemakkelijk bereikbaar met openbaar vervoer vanuit het centrum. Bezoekers moeten de misdiensten controleren voordat zij gaan, en informatie over openingstijden is op verzoek beschikbaar.

Het Mascioni-orgel opus 962 uit 1973 staat op het matroneum boven de tegengevel. De speeltafel staat op de vloer van het schip, met twee manualen van 61 toetsen en een concaaf-radiaal pedaal van 32 toetsen, met elektrische overbrenging. Het pijpwerk zit in een eenvoudige geometrische kas, met de principalen buiten de kas in een palissadeopstelling met mijtervormige monden.