Santa Croce, Kerkgebouw (gesloopt) in de sestiere Santa Croce, Venetië, Italië

Santa Croce was een kerk in Venetië aan het Canal Grande, afgebroken in de eerste helft van de 19e eeuw. Ze had een sobere façade met drie portalen en binnen negen altaren, waaronder het hoogaltaar met Paolo Piazza's Aanbidding van het Kruis. De kerk bevatte ook werken van Tintoretto, Palma de Jongere en anderen, en de graven van doges Domenico Morosini en Orio Mastropiero.

De kerk werd in de 6e eeuw gesticht en onderging grote herbouw in de 14e en 16e eeuwen. Deze restauraties weerspiegelden veranderende architectonische voorkeuren en de evoluerende behoeften van de gemeenschap in verschillende historische perioden.

De sestiere Santa Croce dankt zijn naam aan deze voormalige kerk. De kloostergemeenschap begon in 1460 met twee kluizenaressen, Sofia Veneziana en Agnese Ungara, die naast de kerk cellen mochten bouwen; rond 1470 vormden zij een gemeenschap van franciscaanse tertiarissen, later clarissen. Na de dood van prior Eugenio Memmo gaf paus Sixtus IV hun het volledige beheer over kerk en klooster.

De kerk bestaat niet meer: ze werd in de eerste helft van de 19e eeuw afgebroken, er valt dus niets te bezoeken. Op haar plaats liggen de Giardini Papadopoli, deels betrokken bij de aanleg van het busterminal aan de Piazzale Roma. Zoek het groengebied bij het Canal Grande om de vroegere locatie te vinden.

Santa Croce bestaat niet meer: ze werd in de eerste helft van de 19e eeuw afgebroken nadat ze als pakhuis had gediend. Op haar plaats kwamen de Giardini Papadopoli, later deels ingenomen door het busterminal van Piazzale Roma. De sestiere draagt nog altijd de naam van de kerk.