San Sisto, Romaanse kerk in Viterbo, Italië

San Sisto is een Romaanse kerk in Viterbo met een eenvoudige gevel die na 1944 werd herbouwd en twee klokkentorens: een lagere uit de 13e eeuw en een hogere, oorspronkelijk een verdedigingstoren in de stadsmuur, met een 19e-eeuwse klok. Het interieur heeft drie schepen gescheiden door zuilen met middeleeuwse Korinthische kapitelen, een verhoogd priesterkoor boven een crypte en een apsis die in de stadsmuur is opgenomen.

San Sisto is vanaf 1068 gedocumenteerd als filiaalkerk van het bisdom Tuscania, op een plek waar in de 9e eeuw al een kerk stond. Ze werd parochiekerk en later kapittelkerk met het recht om te dopen. Tussen de 12e en 13e eeuw verbouwd, werd ze gerestaureerd na het geallieerde bombardement van 1944, dat latere toevoegingen wegvaagde.

De kerk is het startpunt van de Macchina di Santa Rosa-processie op 3 september, waar dragers een zegen ontvangen voordat ze vertrekken. Deze traditie verbindt de plaats met een belangrijk lokaal feest dat de gemeenschap elk jaar bijeenbrengt.

De hoofdingang bevindt zich op het Piazza San Sisto, met trappen die verschillende niveaus verbinden omdat het gebouw zich aan het terrein aanpast. Bezoekers moeten rekening houden met ongelijke overgangen en hoogteverschillen bij het verkennen van de verschillende secties van het interieur.

Tot 1649 lag de toegangspoort van Viterbo aan de hoofdweg vanuit Rome op de plek van de hoge muurtoren, nu de klokkentoren met 19e-eeuws uurwerk; ze werd gesloten toen de naburige Porta Romana klaar was.