Château de Pont-Saint-Martin, kasteel in Pont-Saint-Martin, Aostadal, Italië

Het Castello di Pont-Saint-Martin, ook Châtelard of Château vieux genoemd, staat op een moreneheuvel boven het dorp Pont-Saint-Martin, op de rechteroever van de Lys. De vervallen oostzijde had een zeshoekige donjon, een ongewone vorm voor Aostaanse kastelen, vergelijkbaar met de toren van Pramotton. De onregelmatige ringmuur volgt door het gletsjerijs gepolijste rotsen en opent zich in het zuiden, de enige smalle doorgang; in het westen resten de kapel en de keuken, waarvan het koepelgewelf een centraal rookgat heeft. Op een hoek staat nog een klein cilindrisch torentje met blinde bogen.

Het kasteel behoorde toe aan de heren van Pont-Saint-Martin, een tak van de Bard die deze naam aannam op 19 juli 1214, toen de broers Hugues de Bard en Guillaume de Pont-Saint-Martin het familiebezit verdeelden. De bouw is slecht gedocumenteerd en gebeurde vermoedelijk in fasen in de 14e eeuw. Antoine de Pont-Saint-Martin werd in 1447 kort onteigend door hertog Amadeus VIII van Savoye; rond 1460 lag het kasteel al in puin, toen zijn zonen Bertrand, Jacques, Ardisson en François om herstel vroegen, en in 1466 kwam het terug aan de familie. Het werd, wellicht in de 16e eeuw, verlaten ten gunste van het versterkte huis in het dorp.

Het kasteel laat zien hoe middeleeuwse gemeenschappen in deze vallei hun verdediging en dagelijks leven organiseerden. De manier waarop het op de rots werd gebouwd, weerspiegelt de praktische bouwmethoden die lokale ambachtslieden gebruikten.

Laat vanuit het dorp de Romeinse brug achter u en volg het muilezelpad naar Perloz en het heiligdom Notre-Dame-de-la-Garde. Sla rechtsaf een steil pad in door de wijngaarden; de ruïne is in minder dan een half uur lopen bereikt.

De donjon van het kasteel heeft een zeshoekige plattegrond, ongewoon voor kastelen in het Aostadal: Francesco Corni vergelijkt hem met de Engelse kastelen Caernarfon en Arundel, en hij is te vergelijken met de donjon van de nabije toren van Pramotton. Op een hoek staat nog een klein cilindrisch torentje met blinde bogen, zoals bij Piëmontese kastelen uit het begin van de vijftiende eeuw.