Chiesa di San Nicolò, Barokkerk bij Arena, Verona, Italië.

De Chiesa di San Nicolò is een barokke kerk van baksteen en steen op kruisvormige plattegrond, met één schip, zijkapellen, een kort transept en een diep presbyterium dat drie treden hoger ligt achter een marmeren balustrade. De neoklassieke gevel, in de jaren 1950 hierheen overgebracht, heeft vier gecanneleerde Ionische zuilen van reuzenorde die een driehoekig fronton dragen, met boven de hoofdingang D.O.M. IN HONOREM S. NICOLAI EPISCOPI. De geplande koepel werd nooit gebouwd; een plat plafond met trompe-l'œil neemt zijn plaats in.

De bouw begon in 1627 onder leiding van architect Lelio Pellesina en verving een eerder Romaans gebouw op dezelfde plaats. De werkzaamheden duurden meerdere decennia en de inwijding vond plaats tegen het einde van de 17e eeuw.

De naam all'Arena komt van het nabije Romeinse amfitheater; de oudere vorm San Nicholai de Buchadarena verwijst naar een ondergrondse doorgang naar de Arena die bij opgravingen is gevonden. De eerste kapel rechts heeft Antonio Balestra's altaarstuk San Giovanni Battista nel deserto, de tweede een schilderij van Orbetto. De crypte onder het priesterkoor, gewijd aan Christus de Verlosser, herdenkt de bevrijding van de pest van 1630.

De kerk staat achter de Arena, aan het plein dat in 1673 ontstond toen de Theatijnen de huizen voor de nieuwe façade afbraken. Een in 2001 door architecte Paola Bogoni toegevoegde helling maakt de zijingang zonder treden bereikbaar. De crypte ligt onder het verhoogde priesterkoor en is via de oude sacristie aan de linkerzijde te bereiken.

De koepel die men ziet is een trompe-l'œil op een plat plafond: de geplande koepel werd nooit gebouwd, en ook de stenen bekleding van de gevel werd nooit aangebracht. Ook de lage, gedrongen klokkentoren bleef onvoltooid, omdat een hoge toren het zicht op de nabije Arena zou hebben bedorven.