San Niccolò

San Niccolò is een Romaanse kerk met vijf beuken gescheiden door afgeronde bogen rustend op zuilen en twee halfronde absissen met getralied ramen. Het interieur toont zijn originele Romaanse structuur ondanks de latere toevoeging van een modern portaal en 17e-eeuwse decoraties.

De kerk werd voor het eerst gedocumenteerd in 1348 toen een donatie voor het creëren van fresco's werd geregistreerd. Dit vroege record geeft aan dat het gebouw al een gevestigd gemeenschapscentrum was halverwege de 14e eeuw.

Het interieur herbergt een schilderij uit de 14e eeuw van de Sienese School geplaatst op het hoofdaltaar, wat de artistieke tradities van de regio weerspiegelt. Dit kunstwerk trekt bezoekers aan die geïnteresseerd zijn in middeleeuwse kunst en blijft een centraal punt van de eredienstruimte.

De locatie is gemakkelijk bereikbaar en kan comfortabel te voet worden verkend, omdat de kerk centraal in Casole d'Elsa ligt. Bezoekers moeten zich voldoende tijd geven om de architecturale details en kunstwerken in een ontspannen tempo te observeren.

De indeling van het interieur is het gevolg van het herassembleren van de crypte van de Collegiale Kerk van Casole, die in de 13e eeuw een gotische transformatie onderging. Deze integratie laat zien hoe eerdere structuren werden hergebruikt in een nieuw architecturaal schema.