Chiesa del Sacro Cuore e San Giacomo di Carignano, Neoromaanse kerk in de wijk Carignano, Genua, Italië.

Sacro Cuore e San Giacomo di Carignano is een neoromaanse kerk aan de Via Jacopo Ruffini, gebouwd naar een ontwerp van Luigi Rovelli. De gevel heeft een centraal roosvenster, twee brede zijopeningen en bovenin een loggia met aan weerszijden twee klokken, met boven de ingang een verguld bronzen beeld van het Heilig Hart van Giovanni Scanzi. Een achthoekige koepel met hoge spits overspant het drieschepige interieur, waarvan de schepen door dubbele zuilen van Baveno-graniet zijn gescheiden.

De eerste steen werd op 13 oktober 1892 gelegd in aanwezigheid van aartsbisschop Tommaso Reggio en negen bisschoppen en aartsbisschoppen, op een met bomen beplant plein aan de Via Corsica. Op wens van de kort daarvoor overleden monseigneur Salvatore Magnasco werd de kerk aan het Heilig Hart gewijd, met toevoeging van de titel San Giacomo van de oude kerk. De crypte werd in 1896 gezegend, de bovenkerk op 23 juni 1912 ingewijd en de werken in 1914 voltooid onder Antonio Rovelli, na de dood van zijn vader Luigi in 1911.

De naam verbindt het Heilig Hart, gekozen op wens van aartsbisschop Salvatore Magnasco, met San Giacomo, de titel van de in 1154 door Ansaldo Spinola gestichte kerk. De oude kerk hield doopregisters bij vanaf 1564, overlijdensregisters vanaf 1596 en huwelijksregisters vanaf 1627; die archieven bewaart het huidige gebouw. Sinds 1969 huisvest de cryptezaal het Teatro Carignano.

De kerk staat aan het met bomen omzoomde plein dat vroeger naar Nino Bixio was vernoemd, halverwege de Via Corsica, met de ingang aan de Via Jacopo Ruffini. De ruime cryptezaal, in 1896 ingezegend, deed dienst als voorlopige kerk en huisvest sinds 1969 het Teatro Carignano. De bovenkerk werd op 23 juni 1912 ingewijd.

De nieuwe kerk bewaart de historische parochieregisters van de oude San Giacomo: dopen vanaf 1564, overlijdens vanaf 1596 en huwelijken vanaf 1627. De oude romaanse kerk, in 1905 gesloopt, heette in de volksmond "de parochie van de gehangenen", omdat tot 1871 de lichamen van de op het nabije plein della Cava terechtgestelden in een gemeenschappelijke put in haar crypte werden geworpen.