Chiesa del Divino Amore, Barokkerk in historisch Napels, Italië.

De kerk Santa Maria del Divino Amore, ook San Camillo genoemd, staat in de wijk Pendino aan de piazzetta del Divino Amore. Giovanni Battista Manni bouwde haar begin achttiende eeuw opnieuw op met een Grieks-kruisplattegrond. Een echte façade ontbreekt, omdat de kerk op zestiende-eeuwse structuren werd gebouwd: de toegangsgang is het oude atrium van het paleis. Binnen ontwierp Ferdinando Sanfelice de marmer- en stucdecoratie, waaronder het hoogaltaar van ingelegd marmer.

De kerk ontstond in het begin van de 18e eeuw door de transformatie van Palazzo Villani door architect Giovanni Battista Manni. Deze omvorming veranderde een bestaand gebouw in een nieuwe religieuze plaats.

De naam komt van het aangrenzende klooster Divino Amore, gesticht op het terrein van Palazzo Villani op initiatief van Beatrice Villani. In de sacristieruimtes hangen een vroege Immacolata van Francesco De Mura en een Sacra Famiglia van Giovanni Angelo D'Amato; boven het hoofdaltaar een Assunzione van Andrea Mattei, een weinig bekende leerling van Sebastiano Conca.

De kerk ligt op Piazzetta del Divino Amore en is bereikbaar via verschillende kleine straten waaronder Via del Grande Archivio en Via de Blasiis. De locatie is relatief centraal en past gemakkelijk in een wandeling door de historische stad.

De kerk heeft geen echte façade: ze werd gebouwd op 16e-eeuwse structuren en de toegangsgang hergebruikt het atrium van het oude Palazzo Villani. De kloostergang, in de 17e eeuw opgetrokken door Francesco Antonio Picchiatti, verloor haar westzijde bij de werkzaamheden van de Risanamento.