Chiesa di San Francesco, Barokkerk in Mazara del Vallo, Italië.

De Chiesa di San Francesco in Mazara del Vallo heeft een gepleisterde barokke gevel tussen hoge pilasters, met het portaal van 1730 van Leonardo Incrivaglia in de zuidwestgevel. Twee zuilen op hoge sokkels dragen een tympaan met voluten en een marmeren medaillon, waarboven een reliëf Sint-Franciscus toont die de stigmata ontvangt onder een nis met de Onbevlekte Ontvangenis. Het interieur is eenbeukig met tongewelf, stucbeelden van de deugden in nissen en fresco's van Giovanni Battista Scannatella.

Een aan San Biagio gewijde basiliek werd in 1093 gebouwd door graaf Rogier I van Altavilla in Arabisch-Normandische stijl, met drie schepen en twaalf altaren. In 1216 stichtte de zalige Angelo Tancredi da Rieti een aangrenzend franciscanenklooster. In 1680 liet monseigneur Francesco Maria Grifeo de zijschepen afbreken en het middenschip verhogen met een tongewelf; in 1703 werd de kerk heropend.

Het schip met één beuk bewaart een stucwerkcyclus die aan het atelier van de Orlando wordt toegeschreven, met allegorieën van de kardinale en goddelijke deugden als vrijstaande vrouwenfiguren in nissen die afwisselen met de altaarbogen. De frescocyclus is van Giovanni Battista Scannatella, en bustes van franciscaanse martelaren staan langs de kroonlijst tussen rijen putti. De tegengevel heeft een houten zangersgalerij onder een boog met musicerende stucengelen.

De kerk staat op het Piazza San Francesco in het centrum van Mazara del Vallo en is gemakkelijk te voet bereikbaar. Ondergrondse kamers bevinden zich onder het gebouw en kunnen tijdens openingsuren worden bezocht.

De crypte onder de kerk dateert van 250 n. Chr. en diende de eerste christenen als begraafplaats en gebedsruimte en als schuilplaats tegen vervolgingen; het geheel staat bekend als de catacomben. De saraceense muren van de site zijn gedocumenteerd in 827.