San Francesco, Gotische katholieke kerk in Lucignano, Italië

San Francesco is een gotische kerk in Lucignano met een tweekleurige gevel van travertijnmarmer en pietra serena steen met een centraal rozet. Het interieur wordt georganiseerd door gotische gewelven en kolommen die licht leiden en een duidelijke ruimteverdeling creëren.

De franciscanen vestigden zich vanaf 1248 in dit deel van Lucignano en begonnen vermoedelijk kort daarna met de bouw van klooster en kerk, te dateren tussen de tweede helft van de 13e en het begin van de 14e eeuw. In 1289 was de kerk grotendeels voltooid, want zij huisvestte de plechtigheid van onderwerping aan Siena. Begin 17e eeuw werd zij in contrareformatorische zin verbouwd, met bepleisterde muren en nieuwe stenen altaren; de restauratie van Giuseppe Castellucci in 1903 herstelde het middeleeuwse uiterlijk en een deel van de fresco's. De instorting van een deel van het dak in 1970 sloot de kerk tot 1984.

De naam van de kerk verwijst naar de franciscanen die zich hier in 1248 vestigden. De altaren van de heiligen Crispinus en Crispinianus bewaarden vanaf 1703 de reliekschrijnen van de franciscanen, waaronder de Gouden Boom, nu in het museum van Lucignano. Het polyptiek van Luca di Tommè toont aartsengel Michaël die het kasteel van Lucignano draagt.

De kerk blijft een actieve plaats van aanbidding binnen het bisdom van Arezzo-Cortona-Sansepolcro en is doorgaans toegankelijk tijdens daglicht. Bezoekers moeten zich respectvol kleden en zich ervan bewust zijn dat de ruimte minder toegankelijk kan zijn tijdens aanbiddingstijden.

Het bekendste fresco van de kerk, de Triomf van de Dood boven het altaar van de Concezione, wordt toegeschreven aan Bartolo di Fredi of een schilder uit zijn omgeving en dateert van omstreeks 1380. Dat onderwerp kwam vaker voor in de tweede helft van de 14e eeuw, na de Zwarte Dood van 1348. De dood verschijnt er als een in het zwart geklede ruiter op een zwart paard voor twee pratende edelen.