San Francesco, Gotisch kerkgebouw in Fondi, Italië

San Francesco is een gotische kerk in Fondi met spitse bogen, geribde gewelven en gekleurde ramen die het interieur met natuurlijk licht vullen. De structuur toont deze architectonische elementen overal, wat verschillende gebieden voor eredienst en gebed creëert.

San Francesco werd rond 1363 gebouwd in opdracht van Onorato I Gaetani, op de plaats van een eerder franciscaans gebouw; een epitaaf op de architraaf van het toegangsportaal vermeldt dit. Vanaf 1466 behoorde ze toe aan de Napolitaanse Observante Minderbroeders, die haar slechts korte perioden bezaten. Gesloten tijdens de Franse bezetting, heropende ze van 1843 tot 1866, en in 1881 keerden de broeders kort terug. Het klooster werd in de Tweede Wereldoorlog zwaar beschadigd en in 1946 gerestaureerd; sinds 1968 werkt er een kleine religieuze gemeenschap.

De naam verwijst naar Franciscus van Assisi, wiens leven wordt verteld in de 20e-eeuwse glasramen van pater Giorgio Ascione, een Napolitaanse broeder. Een Madonna del Rosario uit de 16e eeuw, Napolitaanse school, mogelijk van een dominicaan, kwam uit de kerk San Sebastiano en draagt zon- en maansymbolen boven zich. Sinds 1968 werkt hier een kleine religieuze gemeenschap.

De kerk ligt in het centrum van Fondi en is gemakkelijk per voet bereikbaar. Het interieur kan zonder moeilijkheden worden verkend, omdat de verschillende secties verbonden en toegankelijk zijn voor bezoekers.

In 1960 filmde Vittorio De Sica in deze kerk de verkrachtingsscène van "La Ciociara". Het getoonde crucifix komt uit de kerk Sant'Antonio, die in 1944 door bombardementen werd verwoest, en maakte deel uit van een beeldengroep van de Calvarie die in processie werd gedragen.