San Gregorio, Venice, Gotische geseculariseerde kerk in de wijk Dorsoduro, Venetië, Italië.

San Gregorio is een voormalige kerk en abdij in Dorsoduro, teruggelegen achter Palazzo Genovese bij de basiliek Santa Maria della Salute. De bakstenen topgevel aan het Campo di San Gregorio wordt door vier lisenen in drieën gedeeld en heeft een spitsboogportaal en roosvenster. De driedubbele apsis steekt uit in het Rio de la Salute; binnen is er een eenbeukig schip met kapconstructie en resten van fresco's.

Het gebouw werd in de negende eeuw gesticht als benedictijns klooster. In de vijftiende eeuw onderging het een grote reconstructie onder leiding van architect Antonio da Cremona, die veel van zijn huidige uiterlijk bepaalde.

Het gebouw toont hoe religieuze bouwwerken in Venetië gotische vormen combineerden met lokale constructiemethoden. Zijn spitsbogige portal en hoge ramen weerspiegelen de invloed van noordeuropese architectuur op de Venetiaanse stijl.

De façade ligt aan het Campo di San Gregorio, terwijl de driedubbele apsis uitsteekt boven het Rio de la Salute; twee bruggen flankeren de apsis en verbinden de abdij met de Fondamenta Salute. Het interieur is gesloten en de kerk buiten gebruik, dus bekijkt men haar vanaf het campo en de bruggen. Het abdijgebouw, na 1775 tot woningen verbouwd, dient deels als tentoonstellingsruimte en huisvest evenementen van de Biënnale van Venetië.

Nadat het zijn religieuze status verloor tijdens de Napoleontische periode, werd het gebouw omgezet in een muntmuntlaboratorium. Later werd het een kunstrestauratiewerkplaats, wat aantoont hoe Venetië oude structuren aan nieuwe functies aanpaste.