Royal Palace, ontwijde paleiskapel in Napels, Italië

De Cappella Palatina, ook koninklijke kapel van de Hemelvaart genoemd, is een ongewijd kapel in het Koninklijk Paleis van Napels. Ze heeft één schip met drie zijkapellen, wit-gouden stucwerk uit het einde van de Bourbonheerschappij en een gesneden houten deur uit de 16e eeuw in een neoklassieke lijst. Het hoofdaltaar van 1674 van Dionisio Lazzari is gemaakt van agaat, onyx, lapis lazuli, amethist en koper.

Francesco Antonio Picchiatti ontwerpen en bouwde deze kapel tussen 1643 en 1646 als onderdeel van de Spaanse vicekungsvorstenlijke residentie. De creatie ervan markeerde een periode toen Napels onder Spaans bewind stond en beïnvloed werd door hun architectonische tradities.

De kapel was de zetel van de Napolitaanse muziekschool: tot de kapelmeesters behoorden Alessandro Scarlatti (1684-1702 en 1708-1725), Domenico Sarro, Leonardo Leo en vanaf 1787 Giovanni Paisiello. De houten deur uit de 16e eeuw, gesneden door Benvenuto Tortelli, toont de ster en de schelp, symbolen van de Onbevlekte Ontvangenis en van de heilige Jacobus de Meerdere.

De kapel ligt in het Koninklijk Paleis van Napels en wordt betreden via een gesneden houten deur uit de 16e eeuw, die bij de 19e-eeuwse restauratie door Gaetano Genovese in een neoklassieke omlijsting werd geplaatst. De kerkschatten staan chronologisch opgesteld: 18e-eeuwse beelden en gewaden bij de ingang, 19e-eeuwse stukken en relikwieën richting het altaar. In 1943 werd de kapel onttrokken aan de eredienst; nu dient ze als museale ruimte.

De kapel bewaart de kerststal van de Banco di Napoli, een presepe van bijna vierhonderd stukken uit de 18e en 19e eeuw, waarvan enkele door Giuseppe Sanmartino en Angelo Viva zijn gebeeldhouwd. Het hoofdaltaar van agaat, onyx, lapis lazuli, amethist en koper, in 1674 gemaakt door Dionisio Lazzari, kwam hier in 1808 uit Santa Teresa degli Scalzi.