Calatubo Castle, Middeleeuws kasteel in Alcamo, Italië

Kasteel Calatubo is een architectonisch complex van ongeveer 150 bij 35 meter, gebouwd op een kalkstenen rots op circa 152 meter boven zeeniveau bij Alcamo. De kern is een rechthoekig bouwwerk van 7 bij 21,5 meter op het zuidelijke deel van de rots, bereikbaar via drie muurringen, een getrapte helling en een langwerpige toren.

Het fort werd rond 1093 gebouwd tijdens de Normandische overheersing als onderdeel van een kustverdedigingsnetwerk. Het diende als seinstation dat met licht de omliggende gemeenschappen waarschuwde voor aanvallen vanuit zee.

De naam Calatubo is niet Arabisch: hij verschijnt in het Latijn als castrum Calathatubi in het document van 1093 waarin de grenzen van het bisdom Mazara werden vastgelegd. Het middeleeuwse dorp rond het kasteel exporteerde graan en molenstenen, waaronder stenen voor water- en windmolens die ‘Perzische molens’ werden genoemd, gewonnen bij de Finocchio-beek, zoals al-Idrisi in 1154 vermeldt. Een volksgeloof wil dat ondergrondse gangen het kasteel verbinden met het kasteel van de graven van Modica en de Ventimiglia-toren op de Monte Bonifato.

Het kasteel is wegens bouwvalligheid gesloten voor bezoekers en alleen van buiten te zien; de gemeente Alcamo heeft herhaaldelijk gezegd het te willen herstellen. De enige begaanbare toegang, in het westen, is een traphelling naar de eerste verdedigingslinie, met een put en een kerkzaal.

Rond het Normandische fort zijn archeologische resten en grotten gevonden met sporen van vroegere bewoning. Deze vondsten tonen aan dat de plek al lang voor de bouw van het kasteel bewoond was.