Castello di Bivona, Middeleeuws kasteel in Bivona, Italië.

Het Castello di Bivona is een vestingwerk in Bivona met vier cilindervormige hoektorens en massieve stenen muren die oorspronkelijk voorzien waren van verdedigingskraagstenen. De constructie toont typische middeleeuwse militaire architectuur ontworpen ter bescherming van het gebied.

De eerste zekere vermelding is een diploma van 11 oktober 1299 waarbij Robert van Anjou, koning van Napels, de kastelen Bivona en Calatamauro schonk aan Giacomo de Catania; het bouwwerk was toen vermoedelijk een wachttoren uit de tijd van de Siciliaanse Vesperoorlog. Het kasteel verrees in de eerste helft van de 14de eeuw. In 1359 probeerden Guido en Francesco Ventimiglia het te verwoesten en Corrado Doria bouwde het datzelfde jaar weer op. Het ging in 1397 naar Nicholas Peralta en in 1406 naar Francesco Castellar, en werd in 1529 geplunderd en deels verwoest tijdens het Secondo caso di Sciacca.

Met de bouw van het kasteel ging Bivona van een eenvoudige casale over naar de status van terra, een versterkte nederzetting. De naam verschijnt in het Latijn als Castrum Bisbonae. Een beschrijving van het gebouw staat in de Atti della Città di Palermo van 1892 door Fedele Pollaci Nuccio en Domenico Gnoffo.

De ruïnes liggen binnen de bebouwde kom van Bivona, in de Monti Sicani, ongeveer 100 km van Palermo, niet aan de kust. Delen van het kasteel zijn opgenomen in latere gebouwen, waardoor de resten vanaf de omliggende straten te zien zijn. Het terrein is beschermd volgens wet 364/1909.

Het kasteel was een van de weinige in de Val di Mazara die binnen de bewoonde kern werden opgetrokken, zoals die van Alcamo, Ciminna en Racalmuto. De omtrek, afgeleid uit oude gemeentekaarten, mat 47,5 m aan de noordzijde, 35 m oost, 27 m zuid en 44,5 m west, samen ongeveer 1.700 m².